Μενού

RASHOMON: Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝ (Επαν.)- Στράτος Κερσανίδης

2094 8

Η αναζήτηση της αλήθειας

Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου, ένα σπουδαίο αριστούργημα που γυρίστηκε το 1950 και αποθεώθηκε από τη δυτική κριτική, κερδίζοντας μια σημαίνουσα θέση στην κινηματογραφική ανθολογία.

Το «Ρασομόν» (Rashomon) του μεγάλου σκηνοθέτη Ακίρα Κουροσάουα, είναι μια ιστορία μυστηρίου καθώς σε ολόκληρη η πλοκή της ταινίας έχει να κάνει με τη διαλεύκανση ενός φόνου και ενός βιασμού. Είναι μια ιστορία με φόντο την Ιαπωνία του 12ου αιώνα και η αφήγηση των γεγονότων ξεκινά μπροστά σε κάποια απροσδιόριστη πύλη, όπου βρίσκουν καταφύγιο από την σφοδρή νεροποντή τρεις άνδρες. Η πύλη αυτή ονομάζεται Ρασομόν, που στα γιαπωνέζικα σημαίνει -όπως διάβασα κάπου- Πύλη της Κόλασης!

Οι τρεις άνδρες συζητούν για ένα έγκλημα. Αφηγούνται τις δικές τους μαρτυρίες μπροστά σε κάποιους ανακριτές, που δεν τους βλέπουμε, τα γεγονότα. Αφηγούνται επίσης τις μαρτυρίες κάποιων άλλων μαρτύρων όπως ενός ληστή, της γυναίκας που βιάστηκε και του δολοφονημένου συζύγου της μέσα από το στόμα μιας μέντιουμ! Οι μαρτυρίες έχουν να κάνουν με το πως δολοφονήθηκε ένας σαμουράι και βιάστηκε η γυναίκα του. Μόνο που η αλήθεια πρέπει να αναζητηθεί μέσα από όλες τις αφηγήσεις αφού δεν ταιριάζουν μεταξύ τους, είναι διαφορετικές η μία από τις άλλες.

Ο Κουροσάουα με μοναδικής ομορφιάς καρδραρίσματα, με τους ηθοποιούς του να κινούνται με γεωμετρική ακρίβεια μέσα στο κάδρο, με κινήσεις χορογραφημένες στην εντέλεια και με ιδιαίτερη προσοχή στα πρόσωπα, απλώς γοητεύει. Ο θεατής μαγνητίζεται, δεν μπορεί να πάρει τα μάτια του από την ομορφιά αυτού που αντικρίζει. Χρησιμοποιώντας ουσιαστικά μόνον τρεις χώρους, με υποδειγματική οικονομία και αξιοποιώντας κινηματογραφικά τα διδάγματα του παραδοσιακού γιαπωνέζικου θεάτρου, ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα ταινία μυστηρίου, έναν αστυνομικό -όπως θα τον αποκαλούσαμε στη Δύση- γρίφο, που αναζητείται η λύση του μυστηρίου. Ενδιαφέρον έχει και η σκηνοθετική δομή, με τις διακεκομμένες αφηγήσεις και τα φλας μπακ που κατακερματίζεται.

Ποια εν τέλει είναι η αλήθεια; Γιατί διαφέρουν οι μαρτυρίες μεταξύ τους; Είναι δυνατόν οι μάρτυρες να έχουν δει διαφορετικά πράγματα; Και βέβαια μια τοιχογραφία τις κοινωνίας εκείνης της εποχής στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο κόσμος των ευγενών σαμουράι, η θέση της γυναίκας που αντιμετωπίζεται περίπου ως αντικείμενο, οι ηθικές αξίες των φτωχών ανθρώπων.

Η ταινία του Κουροσάουα «Ρασομόν», που στην Ελλάδα είχε προβληθεί και με τον τίτλο «Η γκέισα κι ο σαμουράι», έδωσε το όνομά της στον όρο «φαινόμενο Ρασομόν» που χρησιμοποιείται για να δείξει τη σχετικότητα της αλήθειας και πως για το ίδιο γεγονός υπάρχουν διαφορετικές οπτικές.

Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com

Smart Search Module