Μενού

MAXXXINE - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τάι Γουέστ απέδωσε πριν από δύο χρόνια φόρο τιμής στο πορνό και τις ταινίες τρόμου της δεκαετίας του 1970 με το «Χ». Τα δύο είδη παίζουν σημαντικό ρόλο και στη νέα ταινία του, της οποίας η ιστορία επικεντρώνεται στην προσπάθεια μιας πορνοστάρ, της Μαξίν (Μία Γκοτ) να ξεφύγει από τον χώρο της και να γίνει «κανονική ηθοποιός» • ευκαιρία που της δίνει μια άλλη γυναίκα (διόου τυχαίο μάλλον), μια βρετανίδα σκηνοθέτις (Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι) που γυρίζει στο Χόλιγουντ την συνέχεια μιας καλτ ταινίας τρόμου.

Βέβαια «σε αυτό τον χώρο δεν γίνεσαι σταρ αν δεν γίνεις πρώτα τέρας» είχε κάποτε πει η θρυλική ηθοποιός Μπέτι Ντέιβις, ατάκα που ο Γουέστ χρησιμοποιεί για να συνδέσει τον εφιάλτη της μυθοπλασίας με τον εφιάλτη της πραγματικής ζωής (στο Λος Αντζελες κυκλοφορεί ενας serial killer την ώρα που για κάποιον λόγο το παρελθόν της Μαxxxine την καταδιώκει).

Οπως απέδειξε και στο «Χ» ο Γουέστ είναι μάστορας στην ανάπλαση περασμένων εποχών που αγαπά • η ματιά του στην λεπτομέρεια είναι το ίδιο συναρπαστική με εκείνη του Κουέντιν Ταραντίνο. Στην όψη η «Maxxxine»  είναι σίγουρα μια ελκυστική τανία, ενδεχομένως ο παράδεισος των νοσταλγών του παρελθόντος. Όμως ο δημιουργός της δεν έχει να πει και πολλά καινούργια πράγματα. Η μόνη διαφορά που νιώθεις ανάμεσα στη «Maxxxine» και το «Χ» (έστω και αν η πλοκή δεν είναι ίδια) είναι στη δεκαετία του δραματουργικού χρόνου που εδώ είναι του 1980.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module