Μενού

ΦΡΙΜΟΝΤ - Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

2082 2

Στο Φρίμοντ, την περιοχή με τους περισσότερους Αφγανούς μετανάστες στην Αμερική, η Ντόνια, πρώην μεταφράστρια για τα Ηνωμένα Έθνη που πλέον εργάζεται στη συσκευασία των fortune cookies, αποφασίζει να αντικαταστήσει μια «ευχή» με τα στοιχεία και το τηλέφωνό της. Περιμένοντας την τύχη της να εμφανιστεί εξ’ αγνώστου, θα λάβει ένα παράξενο μήνυμα σχετικά με ένα ελάφι που ίσως την κάνει να δει αλλιώς τη ζωή.

Μια αισιόδοξη ταινία που υμνεί την απαισιοδοξία όσο καμία άλλη, μοιάζει φόρος τιμής στον Άκι Καουρισμάκι.

Όσο η Ντόνια μοιάζει να στερείται ζωής και επιθυμίας, η αέναη προσφορά του θανάτου προσομοιάζει με κανονικότητα. Αρχικά ο θάνατος του μεταφραστή τον οποίο αντικατέστησε και εν συνεχεία η απώλεια της συναδέλφου που έγραφε τις ευχές στα μπισκότα τύχης, θα είναι η προσωπική της ευεργεσίας. Η ίδια όμως φέρει το βάρος χιλιάδων θανάτων στη χώρα της που την κάνουν να αναζητά μόνο χάπια για να κοιμηθεί σε μια σειρά από παράλογες συνεδρίες. Το πένθος, ή και το αντίστροφο του, κάνουν αυτό το ασπρόμαυρο σύμπαν, συμπαγές, ορμητικό, ασφυκτικό και άκρως ρεαλιστικό. «Δεν άφησα το ποντίκι να πεθάνει οδυνηρά για 3 μέρες… έτσι και αλλιώς είναι πολύ μικρό», θα της πει ο γείτονας της σε μια αποσπασματική κουβέντα στην πόρτα.

Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr

 

Smart Search Module