Μενού

ΦΡΙΜΟΝΤ - Κωνσταντίνος Καϊμάκης

2036 4

Ο ασπρόμαυρος ανθρωπισμός του Mπαμπάκ Τζαλαλί 

Ένα εξαίσιο δείγμα ανεξάρτητου σινεμά

Το «Φρίμοντ», η τέταρτη ταινία του Ιρανού Μπαμπάκ Τζαλαλί, είναι μια υπνωτιστική, ασπρόμαυρη κομεντί που παραθέτει τις λιτές αλλά αφοπλιστικές αλήθειες της, χωρίς καμία επιτήδευση ή πιασάρικα τεχνάσματα. Με κεντρικό χαρακτήρα την αξιολάτρευτη πρωταγωνίστρια (δεν μπορείς να ξεκολλήσεις το βλέμμα σου από την Αναΐτα Ζάλι Γουάντα) που δίνει μοναδική χάρη σε τούτο το ιδιότυπο προσφυγικό δράμα, το «Φρίμοντ» αποτελεί εξαίσιο δείγμα ανεξάρτητου σινεμά. Με αφηγηματικό άξονα ένα ράθυμο στιλ, που θαρρείς πως είναι βγαλμένο από το σύμπαν του Τζιμ Τζάρμους, και με το γλυκόπικρο χιούμορ να συνοδεύει τη μελαγχολική φιγούρα της Ντόνια στις μικρές περιπέτειές της, ο σκηνοθέτης παραθέτει ένα απροσδόκητα ρομαντικό σχόλιο. Η αναζήτηση του έρωτα και της ανθρώπινης επικοινωνίας προκαλούν ενοχές στην ηρωίδα που δεν μπορεί να λησμονήσει τους συμπατριώτες της οι οποίοι παλεύουν καθημερινά για τη ζωή τους. Όμως η φυγή από το Αφγανιστάν ήταν η μόνη λύση για κείνη, που παρ’ ότι δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από τους άντρες συναδέλφους της στην Καμπούλ κατάφερε να περάσει τις δύσκολες δοκιμασίες και να πάρει το ποθητό εισιτήριο για τη Δύση. «Ήταν η Αμερική όπως την φανταζόσουν;» τη ρωτά ο ψυχολόγος, αλλά εκείνη αποκαλύπτει ότι δεν «καιγόταν» να πάει εκεί. Δεν είχε εξιδανικεύσει τις ΗΠΑ. Θα μπορούσε να βρεθεί σε οποιοδήποτε μέρος της Δύσης, στην Ευρώπη ή την Αμερική. Δεν θα την ένοιαζε πού θα ήταν αυτό, καθώς η επιθυμία της είχε να κάνει μόνο με την ελευθερία και την ασφάλεια. Κι ενώ αυτά θεωρητικά υπάρχουν στο νέο της περιβάλλον, η Ντόνια έρχεται αντιμέτωπη με μια άλλη μορφή υπαρξιακής δοκιμασίας. Το ύπουλα χιουμοριστικό «Φρίμοντ» είναι το κλασικό παράδειγμα της ταινίας που λέει πολλά χρησιμοποιώντας ελάχιστα μέσα. Το προσφυγικό ζήτημα, η διαπολιτισμική, αλλά και πολιτική σύγκρουση Ανατολής-Δύσης, η ψυχανάλυση, το κίνημα metoo και η αυταρχική πατριαρχεία, η έλλειψη επικοινωνίας και συντροφικότητας («μην κοιμάσαι σε μονό κρεβάτι αφού αυτό από μόνο του είναι αποτρεπτικό για τη δημιουργία σχέσεων» λέει η συνάδελφος της στην Ντόνια) και κυρίως το νόημα του αληθινού έρωτα, είναι τα στοιχεία μιας υπέροχα φωτογραφημένης μυσταγωγίας για τη ζεστασιά της ζωής που μερικές φορές εντοπίζεται στα πιο απρόσμενα μέρη.  

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα athensvoice.gr

Smart Search Module