Μενού

ΠΑΡΙΖΙΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

 

1839 2

Η ομορφιά και η αγάπη για τη ζωή μέσα από ιστορίες που έχουν σχέση με το θάνατο είναι το θέμα της κωμωδίας της Ιρανής Μαρζάν Σατραπί («Οι φωνές», «Περσέπολις»). Θέμα που κυριαρχει, ιδωμένο πάντα με χιούμορ (συχνά μαύρο), μέσα από τις σπονδυλωτές ιστορίες τεσσάρων διαφορετικών προσώπων: μιας ξεχασμένης ναρκισσίστριας τραγουδίστριας της όπερας (μια πολύ καλή Μόνικα Μπελούτσι), που «επιστρέφει» αλά-Εντγκαρ Άλαν Πόε από το θάνατο, μιας αυτοκτονικής έφηβης που πέφτει θύμα απαγωγής, ενός Άγγλου κασκαντέρ, μιας ηλικιωμένης καπνίστριας, ενός ερωτευμένου μακιγιέρ, ενός  λαϊκού φιλόσοφου σε καφέ, και, με ενδιάμεσα, ενός τηλεοπτικού παρουσιαστή (απολαυστικός στο ρόλο ο Αντρέ Ντισολιέ) που παρεμβαίνει κάθε τόσο με εκπομπές/σχόλια πάνω στη ζωή.

Ένα γαϊτανάκι της ζωής, με την Σατραπί στο τιμόνι, να καθοδηγεί και να καταγράφει, με έξυπνο χιούμορ, κάπου-κάπου μελαγχολικό, τις επιθυμίες, τα όνειρα, μαζί και τις απογοητεύσεις και την αποδοχή τους, των διάφορων αυτών προσώπων της, με το έξοχο καστ της να φτιάχνει μια ασυνήθιστη, κάπως νουβέλ βαγκ, πλευρά του Παρισιού.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module