Μενού

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, Ο (Επαν.) - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Ο χρόνος δεν έχει σταθεί στο πλευρό αυτής της βωβής ταινίας του Φρίντριχ Β. Μουρνάου που σήμερα δείχνει το ίδιο κουρασμένη όσο ο κεντρικός ήρωάς της: ο δυσκίνητος γερο – θυρωρός του πολυτελούς ξενοδοχείου (Εμίλ Γιάνινγκς) ο οποίος όταν υποβιβάζεται σε καθαριστή τουαλετών και χάνει την στολή του μοιάζει με ζωντανό – νεκρό και προσπαθεί να αποκρύψει το γεγονός από τους δικούς του και τους γείτονες. Μπροστά στο αριστούργημα του Μουρνάου «Η αυγή» (1927), αυτή η υπερβολικά μελοδραματική και συχνά άρυθμη ταινία δεν μπορεί να συγκριθεί, όμως αξίζει να την έχει κανείς υπόψη του ως ντοκουμέντο της καταπιεστικής ζωής στην Γερμανία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, η οποία οδήγησε στην αναρρίχηση του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module