Μενού

ΠΑΡΙΖΙΑΝΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Μικρές ιστορίες με αρκετούς χαρακτήρες και με φόντο το Παρίσι φτιάχνουν την διάθεση στην τελευταία δημιουργία της σκηνοθέτριας της «Ρersepolis» που βέβαια παραμένει η καλύτερη δημιουργία της: μια ματαιόδοξη ως το κόκαλο πρώην ντίβα της όπερας (Μόνικα Μπελούτσι) «ανασταίνεται» μέσα στο φέρετρό της γιατί η διάγνωση των ιατρών ήταν λανθασμένη και προσπαθεί να περισώσει την αξιοπρέπειά της. Ενας Μαύρος νεαρός γκέι (Γκουεντάλ Μαριμούτου) προσπαθεί να συγκρατήσει τις ορέξεις του για έναν τον Βρετανό κασκαντέρ (Mπεν Ολντριτζ). Ενας τηλεοπτικός αστέρας εκπομπών με δυσάρεστο περιεχόμενο (Αντρέ Ντισολιέ), αλλάζει στάση όταν το πρόβλημα κτυπά την δική του πόρτα. Μια Ισπανίδα γιαγιά (Ρόσι Ντε Πάλμα) ανάβει το ένα τσιγάρο και άσε τους γιατρούς να λένε.

Η Σατραπί βάζει το Παρίσι κάτω από το μικροσκόπιο και παρακολουθεί τα μικρά ή τα μεγάλα προβλήματα ανώνυμων και διάσημων πλάθοντας έναν κόσμο που ενώ αγαπά την ζωή παλεύει διαρκώς με τον θάνατο. Η σκηνοθέτις προσεγγίζει τα πάντα με τρυφερότητα, ίσως λίγο περισσότερο τρυφερά απ’ όσο τελικά χρειαζόταν σε μια ταινία που μοιάζει λιγάκι με το «Αγάπη είναι…» (2003) του Ρίτσαρντ Κέρτις αλλά στην Πόλη του Φωτός και υπό το πρίσμα του θανάτου. Καλές προθέσεις, γελάς σε αρκετά σημεία αλλά σε καμία περίπτωση δεν νιώθεις ότι βλέπεις κάτι κάτι σπουδαίο.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module