Μενού

ΚΥΝΗΓΙ ΓΕΙΤΟΝΩΝ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Οσο και αν κάποιοι θεωρούν αναγκαία την αποκέντρωση και την γνωριμία στην φύση, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις που θα πέσεις άπαξ και βρεθείς στον μικρόκοσμο μιας επαρχίας. Και αυτό, με ωραίο, ξύπνιο χιούμορ μας υπενθυμίζει η γαλλική κωμωδία του Αντονίν Φουρλόν. Προκειμένου να αναθρέψει πολιτισμένα, μακριά από τον θόρυβο και τα άγχη της παριζιανικης φρενίτιδας τα δυο ανήλικα παιδιά του, ένα παντρεμένο ζευγάρι Παριζιάνων (Καμίγ Λου – Χακίμ Τζελιλί) αποφασίζει να μετακομίσει στην ύπαιθρο, όπου θα βρεθεί προ τεραστίας εκπλήξεως: το σημείο στο οποίο μετοίκησε είναι… πεδίο μάχης. Κυριολεκτικά.

Το δάσος δίπλα στο καινούργιο σπίτι του ζευγαριού, μπορεί μεν να του ανήκει, όμως είναι κοινής χρήσης και η «χρήση» είναι το κυνήγι ζώων. Οσο για τους κυνηγούς δεν είναι άλλοι από τους κατοίκους του χωριού στους οποίους ηγέτης είναι ένας «άκαμπτος» αγρότης (Ντιντιέ Μπουρντόν), του οποίου το αυτί δεν ιδρώνει ποτέ. Οπότε με κέφι και μπρίο ο Φουρλόν ξεδιπλώνει μια σειρά από κάθε άλλο παρά συνηθισμένες καταστάσεις στις οποίες θα βρούμε ζώα με στιλ (η γάτα του ζευγαριού όπως και το… επικηρυγμένο αγριογούρουνο – τρομοκράτης της περιοχής) αλλά και ενδιαφέροντες χαρακτήρες σε συμπληρωματικούς ρόλους. Ακόμα και η ιδέα ότι ο δήμαρχος του χωριού (Τέο Γκρο) είναι ένας έφηβος που δεν έχει τελειώσει καλά –καλά το σχολείο και προσπαθεί να βρει την λύση στο πρόβλημα λειτουργεί αποτελεσματικά σε μια κωμωδία που μόνο ευχάριστες στιγμές έχει να σου προσφέρει, άκρως απαραίτητο φάρμακο στις μέρες μας.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module