Μενού

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, Ο (Επαν.) - Θοδωρής Δημητρόπουλος

2036 4

Ένας ηλικιωμένος θυρωρός απολύτεται από τη δουλειά του σε πολυτελές ξενοδοχείο και τώρα έρχεται αντιμέτωπος με τα υποτιμητικά βλέμματα καθώς παραμερίζεται από τον κοινωνικό του κύκλο. 100 χρόνια φέτος από το αριστούργημα του Μούρναου, υπόδειγμα αισθητικής σημειολογίας όπου τα πιο μπανάλ αστικά σκηνικά μετατρέπονται σε αιχμηρά εφιαλτικά φόντα, με την τραγική κεντρική φιγούρα του θυρωρού να καδράρεται μέσα από σκιές ή από φλου αντανακλάσεις σε τζάμια σηματοδοτώντας τον κοινωνικό εξοστρακισμό και τη μετατρποή του σε Άλλο.

Ταξική συνείδηση μέσα από όνειρα και εφιάλτες αντί κοινωνικού ρεαλισμού σε μια αποστομωτική σκηνοθετική προσέγγιση από τον αξεπέραστο γερμανό σκηνοθέτη, με αποκορύφωμα έναν meta-αφηγηματικό επίλογο του οποίου το δηλωμένο high κρύβει πίσω από την έκσταση, την ίδια τη συντριβή που ξέρουμε πως θα συνέβαινε στην άγρια πραγματικότητα.

Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr

 

Smart Search Module