Μενού

ΜΙΝΟΡΕ - Στράτος Κερσανίδης

2094 8

Τύφλα να ‘χει ο Στίβεν Κινγκ! 

Ο Γουίλιαμ, ένας ναύτης με ένα μπουζούκι, φτάνει σε μια παραλιακή πόλη όπου υπάρχει ένα μπουζουκτσίδικο που κάθε βράδυ μουσικοί και θαμώνες διασκεδάζουν. Ο ναύτης αναζητά έναν από τους μουσικούς, το Νικόδημο αλλά στο μεταξύ γνωρίζεται με την Αλίκη, σερβιτόρα στο μαγαζί που πήγε να φάει. Και εν μέσω μουσικής, γνωριμιών, αναζητήσεων και συζητήσεων κάτι παράξενο φαίνεται να συμβαίνει στην μικρή παραλιακή πόλη! Κάποιες μικροδονήσεις, λίγος θόρυβος και σκόνη. Σύντομα τα φαινόμενα θα ενταθούν και θα αρχίσουν να γίνονται επικίνδυνα. Ένα μικρό νησί αναδύεται από τη θάλασσα και -το χειρότερο- οι κάτοικοι αρχίζουν να δέχονται επιθέσεις από αγριεμένα ιπτάμενα όντα που μοιάζουν με χταπόδια. Οι επιθέσεις αυτές, είναι ξαφνικές και θανατηφόρες ενώ οι άνθρωποι αρχίζουν να εξοντώνονται ο ένας μετά τον άλλον. Και όταν το μυστηριώδες νησί που εμφανίστηκε μετατρέπεται σε γιγαντιαίο πλάσμα με πλοκάμια που επιτίθεται στην πόλη, η παρέα των μουσικών και οι φίλοι τους αποφασίζουν να το αντιμετωπίσουν. Όχι, βέβαια, χωρίς απώλειες!

Αυτό είναι το «Μινόρε», η ταινία του Κωνσταντίνου Κουτσολιώτη, που με κέρδισε με το μακάβριο χιούμορ της. Μια καλογυρισμένη παρωδία ταινίας τρόμου που θυμίζει βιβλίο του Στίβεν Κινγκ!

Εντάξει, μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικά αυτό που γράφω αλλά ο σκηνοθέτης έχει πετύχει απόλυτα αυτό που ήθελε. Δηλαδή να παρωδήσει μια ταινία τρόμου, να χρησιμοποιήσει διάφορα ανατριχιαστικά, τρομακτικά εφέ -κομμένα ανθρώπινα μέλη, αίματα που εκτοξεύονται σαν σιντριβάνια και διάφορα άλλα- τα οποία συνδυάζονται όμως, από προσεγμένους φωτισμούς, φωτογραφία και ήχο. Με μαύρο, αποδομητικό χιούμορ ο Κουτσολιώτης σκηνοθετεί μια ταινία με θέμα έναν αόρατο κίνδυνο που απειλεί μια κοινωνία κάνοντας ένα σαφές πολιτικό σχόλιο.

Ο σκηνοθέτης κάνει διάφορα κόλπα με την κάμερα, την κινεί μπρος πίσω και πετυχαίνει ένα θεαματικό και άκρως ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Μια ταινία που αποτελεί την απόλυτη σπλατεριά και είναι πέρα για πέρα διασκεδαστική.

Όσοι ψάχνουν για το αριστούργημα δεν θα το βρουν. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν ήταν στις προθέσεις του σκηνοθέτη. Ήθελε να γυρίσει ένα σπλάτερ, να κάνει λίγη πλάκα, να διασκεδάσει, τηρώντας όμως τους κινηματογραφικούς κανόνες και, νομίζω, πως τα πήγε περίφημα. Ως εκεί!

Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com

Smart Search Module