Μενού

ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΜΕΡΕΣ - Νίκος Τσαγκαράκης

1261 1

Στο σημερινό Τόκιο ένας μεσήλικος καθαριστής δημόσιων τουαλετών ζει μια μονότονη και μοναχική ζωή, που μόνο προσωρινά διασταυρώνεται μ’ εκείνες άλλων ανθρώπων.

Ψυχολογικό και κοινωνικό δράμα που κέρδισε τα βραβεία της Οικουμενικής Επιτροπής κι ανδρικής ερμηνείας στο περσινό φεστιβάλ Καννών, ενώ είναι υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.

Μια ταινία για την αυτάρκεια. Για την ευτυχία της ‘μικρής’ ζωής. Της ολιγαρκούς, μοναχικής, μονότονης και φαινομενικά ασήμαντης, χωρίς τίποτα το αξιοσημείωτο. Που εξυπηρετεί την επούλωση και τη γαλήνη.

Ο Χιραγιάμα είναι κάθε πρωί συγκινημένος, έτοιμος να κυριευτεί από ένα τραύμα το οποίο τον έχει αφήσει μοναχό και που η υποπλοκή με την αδερφή του υπονοεί ότι έχει οικογενειακές αιτίες.

Σ’ ένα ασκητικό διαμέρισμα με μόνη έγνοια τα φυτά του, επιμένοντας στους αναλογικούς τρόπους της εποχής του (κασέτες, φωτογραφική μηχανή), συνδεδεμένος με τη στοιχειώδη καθημερινότητα, καθώς το ξυπνητήρι του είναι το σκούπισμα του δρόμου από τη γειτόνισσα και χαρά του η θέα του ουρανού και των δέντρων, που μοιάζουν να τον ηρεμούν, να τον καθησυχάζουν και να του παρέχουν την ελάχιστη ώθηση που χρειάζεται για να βγει από το σπίτι και να ξεκινήσει τη μέρα του.

Ο Βέντερς δίνει επίσης μεγάλη σημασία στον χώρο και την αρχιτεκτονική του, καθώς η ζωή του ήρωα ταυτίζεται με τοποθεσίες πολύ διαφορετικού ύφους και λειτουργίας: το λιτό διαμέρισμα, οι ευφάνταστες τουαλέτες, τα λαϊκά λουτρά, το εμβληματικό Sky Tree και τα πολύβουα πανοραμικά της πόλης.

Κι αν σταδιακά η ρουτίνα του ξυπνήματος  γίνεται πιο βιαστική, επηρεασμένη από την αυξανόμενη συναισθηματική εμπλοκή του ήρωα με άλλους ανθρώπους, εν τέλει η πλοκή αποφεύγει το εύκολο τέλος, ευτυχώς προτιμώντας τη γλυκόπικρη διαπίστωση ότι η αλλαγή δεν είναι πάντοτε επιθυμητή ή εφικτή.

Νϊκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr

Smart Search Module