Μενού

BOB MARLEY: ONE LOVE - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Ο αυτοκράτορας της μουσικής ρέγκε και θρύλος της Τζαμάικα Μπομπ Μάρλεϊ πέθανε πριν 45 ολόκληρα χρόνια αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να ακούγεται και να είναι επίκαιρος. Επομένως ,ακόμα και σήμερα, μια ταινία για αυτόν είναι ενδιαφέρουσα ως ιδέα μόνο και μόνο επειδή είναι βέβαιο ότι τραγούδια του όπως το «Nowomannocry» ή το «Ishotthesheriff» μπορούν να σου φτιάξουν ανά πάσα στιγμή την διάθεση. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει σε αυτήν την ταινία που γυρίστηκε με συνέπεια από τον Ρεϊνάλντο Μάρκους Γκριν (με τις ευλογίες μάλιστα, του γιου του Μπ. Μάρλεϊ, Ζίγκι Μάρλεϊ).

Η ταινία θα αφήσεις τους φαν του Μάρλεϊ απολύτως ικανοποιημένους – από πλευράς πληροφοριών τουλάχιστον. Οι υπόλοιποι, οι νεότεροι, ίσως μάθουν κάτι παραπάνω για το τι τεράστιο σύμβολο ελευθερίας και ανεξαρτησίας ήταν αυτός ο πέρα για πέρα πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης. Ακόμα και το ότι η υπερβολικά αγγελική μορφή του ηθοποιού Κίνγκσλεϊ Μπεν Αντίρ που τον υποδύεται δεν συντονίζεται πλήρως με την τραχύτητα που το πρόσωπο του Μάρλεϊ είχε, είναι ένα «εμπόδιο» που τελικά ξεπερνιέται.

Γιατί η ταινία ισορροπεί προσεκτικά και με κινηματογραφικούς όρους ανάμεσα στην πολιτική σκέψη και την μουσική ιδιοφυία της προσωπικότητας με την οποία καταπιάνεται. Και κυρίως, τονίζει το πως ο Μάρλεϊ χρησιμοποίησε το ταλέντο του για να προωθήσει την αγάπη και την ειρήνη. Οχι μόνο στην τσακισμένη  από τους εμφυλίους πολέμους χώρα του (όπου παραλίγο να πέσει θύμα δολοφονίας) αλλά, όπως αποδείχθηκε, σε όλο τον κόσμο.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module