Μενού

ΑΦΡΙΝ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ, Η - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2106_6

Η επίπονη και επίμονη εργασία ανάμεσα σε κινδύνους και εντελώς απρόβλεπτες καταστάσεις λόγω δυσοίωνων καιρικών συνθηκών είναι εμφανής στην δημιουργία αυτού του ντοκιμαντέρ, που από τους τίτλους αρχής κιόλας μας προδιαθέτει με την αναφορά ότι τα γυρίσματα είχαν διάρκεια πέντε χρόνων.

Πέντε χρόνια ανάμεσα στην απειλή μουσώνων, θυελλών και καταιγίδων στις νησίδες του Βραχμαπούτρα δεν είναι καθόλου λίγα αλλά για φαντάσου να είναι κανείς ανήλικος, μόνος, χωρίς σπίτι, χωρίς οικογένεια, χωρίς απολύτως τίποτα και να πρέπει να επιβιώσει. Γιατί αυτό ακριβώς συμβαίνει με την Αφριν του τίτλου, ένα μικρό κορίτσι, την Οδύσσεια του οποίου ο Ράλλης κινηματογραφεί.

Ο στόχος της Αφρίν είναι η Ντάκα όπου ελπίζει να βρει τα ίχνη του πατέρα της (είναι ορφανή από μητέρα). Και η διαδρομή της, που έχει την «λογική» του μεταναστευτικού δράματος – ντοκιμαντέρ του Μάικλ Γουίντερμποτομ «Στα σύνορα του κόσμου» (2002), γεμίζει με πρόσωπα που συμμετέχουν στο δράμα της.

Κάθε στάδιο στην πορεία της Αφρίν – από τον ανήμπορο να την βοηθήσει γέροντα μέχρι την μικρή με την οποία αποκτά φιλίες στην Ντάκα – έχει την δική του σημασία. Γι’ αυτό και το ενδιαφέρον του θεατή μένει αμείωτο καθ’ όλη την διάρκεια του 92λεπτου πονήματος που ορισμένες φορές θυμίζει μυθοπλασία. Αλλά πάνω απ’ όλα είναι η ίδια η Αφρίν η ψυχή της ταινίας, εκείνη που μας κρατά από το χέρι, περήφανη, ακούραστη, θαρραλέα, αποφασιστική.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module