Μενού

ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΥΝΟΡΑ - Θοδωρής Δημητρόπουλος

971 8

Στα βαλτώδη δάση που συνθέτουν τα λεγόμενα «πράσινα σύνορα» μεταξύ Λευκορωσίας και Πολωνίας, πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά παγιδεύονται σε μια γεωπολιτική κρίση που σχεδιάστηκε κυνικά από τον δικτάτορα Αλεξάντερ Λουκασένκο. Πιόνια σε αυτόν τον κρυφό πόλεμο, είναι η Τζούλια, μια νεοσύλλεκτη ακτιβίστρια που εγκατέλειψε την άνετη ζωή της, ο Γιαν, ένας νεαρός συνοριοφύλακας, και μια συριακή οικογένεια προσφύγων.

Η Ανιέσκα Χόλαντ (υποψήφια για Όσκαρ το ‘92 για το “Europa Europa”) συνθέτει ένα άκρως επίκαιρο κοινωνικοπολιτικό δράμα γύρω από τα pushbacks και τον κυνισμό με τον οποίο αληθινές ζωές ανθρώπων χρησιμοποιούνται για να προωθήσουν άλλες ατζέντες. Η Χόλαντ θέλει ταυτόχρονα καταγράψει μια σκληρή πραγματικότητα αλλά να παίξει κι ένα παιχνίδι ηθικής (με απλές επιλογές απλώς ανθρώπων που κρίνουν ζωές), χρησιμοποιώντας ως σοκ μια ιδέα που θα αποτελούσε πολύ χρήσιμη βάση πάνω στην οποία να έχει χτίσει εξαρχής την ταινία – ένα πράγματι αιχμηρό σχόλιο πάνω στη σχετικοποίηση των ζωών, που κάπως χαραμίζεται.

Το φιλμ κουβαλά το βάρος της σημασίας του με ένα τρόπο που συχνά το καθιστά επαναλαμβανόμενο και κάπως ακίνητο (είναι μεγάλη η διάρκεια, και του φαίνεται), αλλά η δύναμη των εικόνων του είναι αναντίρρητη. Ειδικό βραβείο της Επιτροπής στη Βενετία και ένας μικρός πόλεμος για το φιλμ πίσω στην πατρίδα του όπου η κυβέρνηση επιτέθηκε στην Χόλαντ και στις σκληρές αλήθειες του έργου.

Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr

Smart Search Module