Μενού

ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2051 3

Γυρισμένη από τον Ιρανό Μιλάντ Αλαμί αυτή η συμπαραγωγής Νορβηγίας/Σουηδίας ταινία δεν είναι, όπως στην αρχή ίσως δείχνει, ένα ακόμα δυσβάσταχτο μεταναστευτικό δράμα με ήρωες προερχόμενους από την «κόλαση» της Ανατολής προς τον «παράδεισο» της Δύσης. ‘Η δεν είναι μόνο αυτό. Είναι, πάνω απ’ όλα, το ταξίδι ενός συνηθισμένου ανθρώπου, του Ιμάν (ο θαυμάσιος Ιρανός ηθοποιός Πεϊμάν Μααντί) προς την «εξωτερική» ελευθερία αλλά και την αυτογνωσία.

Μαζί με την οικογένειά του (γυναίκα, δύο παιδιά), ο Ιμάν έχει καταλήξει στον χιονισμένο ευρωπαϊκό βορρά, όπου θα πρέπει να παίξει το παιχνίδι της επιβίωσης με όρους που δεν ξέρει και με μόνο όπλο αυτό που πολύ καλά ξέρει: την πάλη. Είναι ταλαντούχος παλαιστής αλλά η ειρωνεία εδώ είναι ότι ενώ η πάλη βρίσκεται στην θέση του πολύτιμου εργαλείου στην ζωή του, είναι συγχρόνως ο λόγος για τον οποίο, ούτως ή άλλως βρέθηκε στην δυσάρεστη θέση να εγκαταλείψει την πατρίδα του. Οπότε με αυτά τα μάλλον ασυνήθιστα δεδομένα για ταινία «μετανάστευσης», ο Μιλάντ Αλαμί στήνει ένα παζλ καταστάσεων, χαρακτήρων, ιδιοσυγκρασιών και μυστηρίου που κατορθώνει να σε βάλει βαθιά μέσα στην «μολυσμένη» (;) ψυχή του κεντρικού του ήρωα και να κρατήσει σε αναμμένα κάρβουνα με τις κεραίες σου διαρκώς τεντωμένες.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module