Μενού

ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ: ΠΙΣΤΟΣ, Ο - Νίκος Τσαγκαράκης

1802 2

Δύο έφηβες εξαφανίζονται στο δάσος για τρεις μέρες κι όταν επιστρέφουν είναι κυριευμένες από τον Διάβολο, με μόνη λύση για τη διάσωσή τους έναν εξορκισμό.

Η έκτη προσθήκη στη σειρά ταινιών τρόμου, μετά από τον αριστουργηματικό «Εξορκιστή» («The Exorcist», Γουίλιαμ Φρίντκιν, 1973) και τις ασυνάρτητες συνέχειές του:  «Ο εξορκιστής ΙΙ» («Exorcist II: The Heretic», Τζον Μπούρμαν, 1977), «Ο εξορκιστής ΙΙΙ» («The Exorcist III», Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι, 1990), «Εξορκιστής: Η αρχή του κακού» («Exorcist: The Beginning», Ρένι Χάρλιν, 2004) και «Η κυριαρχία του κακού» («Dominion: Prequel to the Exorcist», Πωλ Σρέιντερ, 2005).

Από φέτος η σειρά περνάει στα χέρια του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν, ο οποίος μετά το τριπλό -όχι ιδιαίτερα επιτυχημένο- ‘ρεκτιφιέ’ του «Halloween» (2018, 2021, 2022) αναλαμβάνει να συνεχίσει και τον «Εξορκιστή» με μια νέα τριλογία, για την οποία έχει προαναγγελθεί επίσης το δεύτερο μέρος για το 2025 με τίτλο «The Exorcist: Deceiver», αν και μετά τις απογοητευτικές εισπράξεις του πρώτου μέρους είναι άγνωστο αν ο Γκριν θα επιστρέψει στη σκηνοθεσία.

Ο Γκριν υιοθετεί εδώ την ίδια τακτική που εφάρμοσε και στο «Halloween», ορίζοντας την ταινία του ως απευθείας συνέχεια της πρώτης του Φρίντκιν, και σηματοδοτεί αυτή τη σύνδεση επαναφέροντας τον χαρακτήρα της Έλεν Μπέρστιν, που υποδυόταν τη μητέρα της δαιμονισμένης Ρέιγκαν.

Δυστυχώς όμως, το εγχείρημά του μοιάζει λιγότερο στο πρωτότυπο και περισσότερο στα κακέκτυπα που το ακολούθησαν. Διότι απλώς δεν είναι τρομακτικό, αντιθέτως είναι απελπιστικά προβλέψιμο, κοινότοπο και καθόλου ατμοσφαιρικό.

Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr

Smart Search Module