Μενού

ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2051 3

Κάθε νέα ταινία του Γούντι Άλεν είναι από μόνη της ένα σινεφίλ γεγονός. Επομένως η 50ή του, «Γυρίσματα της τύχης» (Coup de chance, Γαλλία/ΗΠΑ, 2023), βασική ιδιαιτερότητα της οποίας η γαλλική γλώσσα στην οποία έχει εξ ολοκλήρου γυριστεί, δεν θα μπορούσε να διαφέρει (να σημειωθεί ότι τα κεφάλαια της παραγωγής είναι ως επί το πλείστο γαλλικά και ότι παίζουν μόνον Γάλλοι ηθοποιοί).

Και πράγματι, όσοι έχουν συνηθίσει να ακούν στην αγγλική γλώσσα τις αλησμόνητες, εύστοχες και τόσο αστείες ατάκες του έμπειρου δημιουργού (κλείνει τα 88 στις 30 Νοεμβρίου) ίσως στην αρχή παραξενευτούν κάπως, αν και αυτό δεν θα διαρκέσει πολύ.

Γιατί από την πρώτη κιόλας σκηνή της ταινίας, ένα θαυμάσιο μονοπλάνο δρόμου που αποτυπώνει μια τυχαία συνάντηση, ο Αλεν φτιάχνει για τον θεατή γνώριμο έδαφος πάνω στο οποίο καλλιεργεί τα «παιχνίδια» του.

Η συνάντηση είναι ανάμεσα σε δύο πρώην συμμαθητές στο σχολείο, του Αλέν (Νιλς Σνάιντερ) και της Φανί (Λου Ντε Λαζ). Το φλερτ που είναι ο προφανής στόχος του όχι και τόσο επιτυχημένου συγγραφέα Αλέν δεν αφήνει και τόσο αδιάφορη την Φανί παρά το γεγονός ότι είναι παντρεμένη, λίγο σνομπ (εργάζεται σε κεντρική γκαλερί) και ζει μια πολύ καλή ζωή στην Πόλη του Φωτός.

Ο επίμονος νεαρός μοιάζει να μην έχει κανέναν ενδοιασμό να παρασύρει την Φανί στον κόσμο της απιστίας και η επιμονή του, κάποια στιγμή θα γίνει αντιληπτή από τον Ζαν (Μελβίλ Πουπό) τον κάπως συντηρητικό, σνομπ και εντελώς άγευστο νεογιάπι σύζυγο της Φάνι.

Ένα πάνω – κάτω γνωστό λοιπόν πλαίσιο ιστορίας σε ταινία του Γούντι Αλεν, κάτι σαν «ιψενικό τρίγωνο» μέσα στο οποίο ο δημιουργός κεντά ποικιλοτρόπως και όπως ακριβώς του αρέσει διάφορες μικροκαταστάσεις κάτω από την σκιά του μεγάλου θέματος. Φτιάχνει ζουμερούς δευτεραγωνιστικούς χαρακτήρες (η Βαλερί Λεμερσιέ), «πετά» έξυπνες ατάκες («δεν υπάρχει ούτε υπερβολικά σέξι ούτε υπερβολικά άπληστος»), τρυπώνει μέσα σε «πηγαδάκια» όπου το κουτσομπολιό πάει σύννεφο και δημιουργεί ένα διανοουμενίστικο σύμπαν στις φλέβες του οποίου όμως, κυλά τελικά βιτριόλι.

Η ιδέα του φόνου θα αρχίσει να αιωρείται στην ατμόσφαιρα και ο Αλεν, σαν να κλείνει το μάτι στο ίδιο του το έργο, παίζει και πάλι με το διφορούμενο της τύχης – και άμα παίζεις με την τύχη τα πάντα μπορούν να συμβούν.

Όπως είχε κάνει τόσο σπουδαία στο «Match point», μετά στον «Παράλογο άνθρωπο» και παλαιότερα στις «Απιστίες και αμαρτίες». Άρα τα «Γυρίσματα της τύχης» είναι μια ταινία που έχουμε ξαναδεί; θα αναρωτηθείτε. Και ναι και όχι. Ναι γιατί σίγουρα θυμίζει προγενέστερο Γούντι Αλεν. Όχι, γιατί όταν ο σεφ ενός κινηματογραφικού ξαναζεσταμένου φαγητού είναι ένας Γούντι Αλεν, η νοστιμιά αποκλείεται να απουσιάζει.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module