Μενού

ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ - Παυλίνα Αγαλιανού

1809 2

Η Σίγκνε και ο Τόμας διατηρούν μια αρρωστημένη, ανταγωνιστική σχέση, η οποία παίρνει μια άσχημη τροπή όταν ο Τόμας αποκτά ξαφνικά αναγνώριση για το καλλιτεχνικό του έργο. Γνήσια αντιδραστική, η Σίγκνε επιχειρεί απεγνωσμένα να ανακτήσει το στάτους της δημιουργώντας μια νέα, αδίστακτη περσόνα, η οποία τρέφεται από την προσοχή και τη συμπόνια των άλλων.

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος ώστε να τραβήξει την προσοχή των άλλων και τα φώτα της δημοσιότητας; Τι πρέπει να κρύβει μέσα του για να φτάσει σε ακραία σημεία, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής του, για να εισπράξει την αποδοχή; Πόσα ψέματα πρέπει να πει για να ξεγελάσει τους γύρω του, αλλά και τον εαυτό του, και να εκλιπαρήσει για τη συμπόνοια τους. Τούτη η ταινία μοιάζει σαν να περιγράφει κάποιον που βρίσκεται σε ένα πολύ βαθύ πηγάδι στη μέση του πουθενά και φωνάζει απεγνωσμένα... Εδώ είμαι... Κοιτάξτε με... Σώστε με από τον εαυτό μου... Από το μαρτύριο της μοναξιάς... Είμαι άσημος σημαίνει είμαι ασήμαντος... Δώστε μου τα 5 λεπτά δημοσιότητας που δικαιούμαι...

Οι σύγχρονες νευρώσεις, φτιαγμένες μέσα στη λαίλαπα και στη βαρβαρότητα που ζούμε, «φωνάζουν» στην ταινία του Μπόργκλι. Ενώ αρχικά φαίνεται σαν μια ανάλαφρη κομεντί, εξελίσσεται σε μια ιδιαίτερα καυστική κριτική των ανθρώπινων σχέσεων, αλλά και της σύγχρονης κοινωνίας που φωτίζει μόνο τα κούφια λόγια και την εικόνα. Εκτίθεμαι άρα «υπάρχω» ή «υπάρχω» και χωρίς να εκτίθεμαι; Από τις καλύτερες ταινίες της φετινής χρονιάς για τη διεισδυτικότητα του θέματός της και τον σκηνοθετικό χειρισμό που βλέπει σχεδόν αποστασιοποιημένα ένα τόσο σημαντικό ζήτημα ώστε να προβληματίσει μεν, αλλά να μη βαρύνει χωρίς λόγο τον θεατή.

Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr

Smart Search Module