Μενού

ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

2051 3

Το φαινόμενο των τηλεοπτικών reality, όπως και η μανία για προβολή από τα κοινωνικά δίκτυα, έχει αποδείξει, βασικά, ένα πράγμα: την αστείρευτη ανάγκη αν όχι όλων, πάντως πάρα πολλών ανθρώπων για αναγνώριση. Είτε το παραδέχονται είτε όχι αμέτρητοι άνθρωποι είναι έτοιμοι να κάνουν το οτιδήποτε για να κερδίσουν αυτά τα 15 δευτερόλεπτα φήμης στα οποία μια φορά κι έναν καιρό είχε αναφερθεί ο Αντι Γουόρχολ.

Και αυτό είναι το θέμα της «μαύρης» νορβηγικής κωμωδίας «Σιχάθηκα τον εαυτό μου» του Κρίστοφερ Μπόργκλι στην οποία μια γυναίκα, η Σίγκνε (Κριστίνε Κούγιατ Θόρπ) θα ξεπεράσει κάθε όριο προκειμένου να τραβήξει την προσοχή των άλλων, κάτι που ξέρει να κάνει καλά και με επιτυχία, ο νάρκισσος «καλλιτέχνης» φίλος της Τόμας (Εϊρικ Σέθερ). Η ταινία αρχίζει σε ένα εστιατόριο πολυτελείας όπου ο Τόμας κλέβει ένα μπουκάλι πανάκριβου κρασιού και ο σερβιτόρος τον κυνηγά στους δρόμους αδιαφορώντας για την συνοδό του που ζηλεύει την επιτυχία του φίλου της.

Η Σίγκνε δεν αντέχει την ιδέα ότι σε αντίθεση με τον εντελώς δήθεν φίλο της περνά απαρατήρητη. Οπότε θα κάνει ότι μπορεί για να ελκύσει πάνω της την προσοχή. Και η κατάσταση θα βρεθεί εκτός ελέγχου όταν αρχίζει να τραυματίζει τον εαυτό της. Το παραμορφωμένο πρόσωπό της, εντελώς αγνώριστο τυλιγμένο στις γάζες, γίνεται όντως πόλος έλξης, όμως υπάρχει αλήθεια κάπου χαρά μέσα σε όλα αυτά; Μάλλον όχι, ή τουλάχιστον κάτι τέτοιο βγαίνει από την ωμή αυτή ταινία που παρατραβηγμένα ίσως αλλά ως επί το πλείστο εύστοχα, σχολιάζει την αρρώστια της ματαιοδοξίας, ένα από τα πιο δυσάρεστα αλλά και ανόητα φαινόμενα των καιρών μας.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module