Μενού

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΠΤΩΣΗΣ - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

1808 3

Σε ένα δικαστικό ψυχολογικό δράμα μυστηρίου, γύρω από μια γυναίκα συγγραφέα που κατηγορείται για το θάνατο του συζύγου της, στρέφεται ο φετινός Χρυσός Φοίνικας του φεστιβάλ των Καννών, «Ανατομία μιας πτώσης» της Ζιστίν Τρίε. Η ταινία αρχίζει με τη συγγραφέα, τη Γερμανιδα Σάντρα (μια πολύ καλή Σάντρα Χούλερ), να δίνει συνέντευξη σε μια νεότερη γυναίκα, συνέντευξη που διακόπτεται εξαιτίας της εκκωφαντικής μουσικής που παίζει (στην πραγματικότητα για να τις διακόψει) ο Γάλλος άντρας της στο πάνω δωμάτιο του σαλέ στις γαλλικές Άλπεις όπου ζουν. Στην επόμενη σημαντική σκηνή, που γύρω της εκτυλίσσεται το όλο μυστήριο, παρακολουθούμε το μικρό τους γιο να βγάζει βόλτα το σκύλο τους, σκηνή που την ακολουθεί με το γιο να επιστρέφει και να ανακαλύπτει τον πατέρα νεκρό, με τραύμα στο κεφάλι, πάνω στο χιόνι, μπροστά στο σαλέ.

Στη δίκη που ακολουθεί, με δικηγόρο της Σάντρα, ένα παλιό φίλο, που ήταν ερωτευμένος μαζί της, προσπαθούμε ν’ ανακαλύψουμε αν το τραύμα συνέβη με το πέσιμο του συζύγου ή αν κάποιος (με μοναδική ύποπτο τη σύζυγο) τον χτύπησε και τον έσπρωξε από το παράθυρο από όπου έπεσε. Σίγουρα υπάρχουν υποψίες εξαιτίας των καβγάδων που σταδιακά αποκαλύπτονται στην όλη πορεία και τη στάση του ακαδημαϊκού, αποτυχημένου όμως συγγραφέα, συζύγου, μπροστά σε μια πετυχημένη σύζυγο, ενώ η κατάθεση του σχεδόν τυφλού γιου δεν βοηθά καθόλου στην εξιχνίαση. 

Η Τρίε (της οποίας την ταινία «Σεξ και Ψυχανάλυση» είδαμε το 2019 στις Κάννες), με τη βοήθεια ενός καλογραμμένου και με αρκετές ανατροπές, σεναρίου, στήνει μεθοδικά την όλη εξέλιξη, χρησιμοποιώντας τη πτώση του θύματος για να παρουσιάσει μεταφορικά και τη πτώση στις σχέσεις του ζευγαριού, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί την παρουσία και κατάθεση του μικρού γιου του ζευγαριού στο δικαστήριο για να καταγράψει το βίαιο πέρασμά του από την παιδική στην εφηβική ηλικία.

Στα θετικά της  σκηνοθεσίας και η εξαιρετική, με μαεστρία, διεύθυνση των ηθοποιών, ιδιαίτερα της Χούλερ (η οποία καταφέρνει να δείξει με τον πιο φυσιολογικό τρόπο πως ακόμη και τα διάφορα ψέματα που λέει μπορούν εύκολα να περάσουν για αλήθειες), με την Τρίε να αναπτύσσει με πειστικότητα τις λεπτομερείς καταθέσεις, παραμένοντας μέχρι και το φινάλε αντικειμενική, χωρις ποτέ να παίρνει τη θέση της Σάντρας, αφήνοντας μας να διερωτόμαστε αν τελικά η Σάντρα είναι αθώα ή ένοχη.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module