Μενού

ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΕΠΙΒΑΤΗΣ, Ο - Αλέξης Δερμετζόγλου

1960 1

Στα 50 του, ο Χούλιαν, διαζευγμένος και με οικονομικά προβλήματα, ταξιδεύει τακτικά στη Μαδρίτη χρησιμοποιώντας μια εφαρμογή που σου επιτρέπει να μετακινείσαι με το ίδιο αυτοκίνητο ώστε να μοιραστείς  τα έξοδα με άλλους (carpooling). Κάπως έτσι, γνωρίζει και ερωτεύεται την Λορένα, είκοσι χρόνια νεότερή του με την οποία συνταξιδεύουν τακτικά από το Μπιλμπάο.  Όμως τη μέρα που αποφασίζει να της εκμυστηρευτεί τον έρωτά του, δύο νεοφερμένοι επιβάτες περιπλέκουν τα πράγματα: o Σέρτζιο με το σαγηνευτικό του χαμόγελο και ο διαταραγμένος Ροντρίγκο που προκύπτει μεγάλος παραβατικός.

Ο γνωστός σκηνοθέτης του «Μπαρ» με πολλούς θαυμαστές σ ένα υπερεαλιστικό rod-movie που είχε εισπράξεις  γύρω στα 5 εκατομμύρια ευρώ παγκοσμίως. Κλειστοφοβική ταινία, σχεδόν θεατρογενής κατά τα δύο τρίτα της, επιχειρεί να λειτουργήσει και ως κοινωνική ηθογραφία – κοινωνιογραφία των σύγχρονων Ισπανών.

Μου θυμίζει γαλλικές κωμωδίες και κάποιες φορές προσεγγίζεται η ειρωνική, πεσιμιστική οπτική του Πολάνσκι. Το σενάριο είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο ώστε οι «μεταβάσεις» να γνωρίζουν συνεχώς … επιμηκύνσεις, ένα είδος αναμονής. Και φυσικά, καθ΄ οδόν η κωμωδία μπλέκεται με τον ρομαντικό συναισθηματισμό, η περιπέτεια με το θρίλερ και το νεονουάρ. Βασικό στοιχείο είναι και η συνεχής απόκρυψη ταυτοτήτων, ιδιοτήτων, προθέσεων, σ΄ ένα φιλμ, που μετά την αργορθμία του, παρουσιάζει ένα γκράν φινάλε με ιλιγγιώδεις ταχύτητες.

Αλέξης Δερμετζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress

Smart Search Module