Μενού

BLACK STONE - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

1808 3

Το μεταναστευτικό αντιμετωπιζει με το δικό του, εντελώς διαφορετικό τρόπο, στη βραβευμένη κωμωδία του «Black Stone», ο Σπύρος Ιακωβίδης. Στην πραγματικότητα, ο μετανάστης, ένας από τα βασικά πρόσωπα της ταινίας του, έχει ήδη ενσωματωθεί στην κοινωνία, μιλάει άπταιστα τα ελληνικά και έχει και μια ενσυναίσθηση που λείπει δυστυχώς από πολλούς Έλληνες.

Στο επίκεντρο βέβαια βρίσκεται η αναζήτηση από την οικογένεια του, ενός εξαφανισμένου δημοσίου υπαλλήλου, μέλος μιας μεγάλης ομάδας παρόμοιων υπαλλήλων (πάνω από 64.000), «φαντασμάτων» όπως τους αποκαλεί ο Ιακωβίδης, που έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς (εδώ ο δικός μας έχει βγάλει ψεύτικα επιδόματα για ανύπαρκτα, όπως επιμένουν οι αρχές παιδιά) και που η χήρα μητέρα του, μαζί με τον ανάπηρο γιο της, ψάχνουν. Έρευνα στην οποία θα προστεθεί και ο μετανάστης που ανάφερα, ο οποίος πρόθυμα και αρνούμενος την πληρωμή, δέχεται να βοηθήσει. Με τον σκηνοθέτη να την παρουσιάζει μέσα από ένα ψευτο-ντοκιμαντέρ, που γυρίζει, που του δίνει την ευκαιρία να αναπτύξει το κωμικό στοιχείο.

Το θέμα της μου θύμισε την ταινία του Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού», ταινία που μιλούσε άμεσα για την κατάργηση των τεχνητών συνόρων, που δημιουργούν εθνικισμό και περιττές συγκρούσεις και πολέμους. Με την κατάργηση αυτή να παίρνει εδώ άλλη μορφή, με το μετανάστη από την Γκάνα να έχει δείξει πόσο εύκολα μπορούν να συνυπάρξουν άνθρωποι διαφορετικών φύλων και θρησκειών, φτάνει να το θέλουν.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module