Μενού

ΚΑΡΑΟΚΕ - Άγγελος Πολύδωρος

1817 1

Μια γλυκόπικρη κωμωδία για ένα ζευγάρι μεσοαστών με ηλικίες γύρω στα 60 που ελκύονται από τον νέο τους γείτονα, έναν χαρισματικό εργένη ο οποίος διοργανώνει βραδιές καραόκε στο διαμέρισμά του.

Για να είμαι ειλικρινής, καραόκε έχω δει μόνο στον κινηματογράφο και δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω, τι ακριβώς προσφέρει σε κάποιον ή κάποια, να παίρνει ένα μικρόφωνο και να τραγουδά ενώπιον κοινού που άλλοτε επιδοκιμάζει και άλλοτε (το χειρότερο) αποδοκιμάζει. Ήρθε όμως η ταινία του Μοσέ Ρόζενταλ να μου δώσει -σε δεύτερο επίπεδο- μια εξήγηση για τους λόγους που οδηγούν κάποιο πρόσωπο να κάνει καραόκε. Δεν είναι μόνο η εκτόνωση, αλλά και μια επιβεβαίωση του εαυτού.

Στην ταινία η Τόβα (Ρίτα Σουκρούν) και ο Μέιρ (Σασόν Γκαμπέι) βρίσκονται στο τέλμα της μικροαστικής ζωής τους, όταν ένας κοσμοπολίτης εργένης ο Ιτζίκ (Λίορ Ασκενάζι) μετακομίζει στο ρετιρέ της πολυκατοικίας τους και τους μαγνητίζει με βραδιές καραόκε στο διαμέρισμά του. Διασκεδάζουν, εκτονώνονται και εθίζονται. Ο τρόπος διασκέδασης με καραόκε μετατρέπεται σε εμμονή για το φιλήσυχο ζευγάρι. Θα σημάνει όμως αυτή η πρωτόγνωρη εξωστρέφειά τους μια νέα αρχή; ή θα αποτελέσει την αρχή του τέλους για τη σχέση τους;

Ο Ισραηλινός Μοσέ Ρόσενταλ, ξεπερνώντας την περίπτωση της εκτόνωσης με το καραόκε, περνάει στο δεύτερο της ανάλυσης των χαρακτήρων του ζευγαριού, αλλά και του καλοπερασάκια εργένη Ιτζίκ, που αποδεικνύεται, τελικά, ότι δεν είναι αυτός που δείχνει. Καταφέρνει δε να ξεδιπλώσει ένα κουβάρι καταπιεσμένων επιθυμιών και ξεχασμένων φιλοδοξιών, αποδεικνύοντας ότι η ανθρώπινη δίψα για επιβεβαίωση δεν έχει ηλικία.

Διεισδυτικό δράμα, λοιπόν, αλλά και γλυκόπικρη κωμωδία, η οποία σε κάποιες στιγμές θα προκαλέσει λίγο γέλιο (ή και κλαυσίγελο;) στους άνω των πενήντα θεατές. Ίσως να μην αρέσει πολύ στο σύγχρονο κοινό, αλλά πάντως βλέπεται ευχάριστα χάρη στις ερμηνείες των τριών βασικών ηθοποιών.

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα myfilm.gr

Smart Search Module