Μενού

ΣΕΝΤ ΟΜΕΡ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

1821 5

Βασισμένη σε μια πραγματική ιστορία που συνέβη σχετικά πρόσφατα στη πόλη Σεντ Ομέρ της Γαλλίας, η σκηνοθέτις Αλίς Ντιόπ μας εκπλήσσει με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας της, αυτό το συναισθηματικά περίπλοκο ψυχολογικό – δικαστικό δράμα, «σκιά» του οποίου ο μύθος της «Μήδειας» του Σοφοκλή, έργο το οποίο αναφέρεται κιόλας κατά την διάρκεια της εξέλιξης της ιστορίας: η ταινία πραγματεύεται την δίκη μιας αφρικάνας στη Γαλλία (Γκιουσλαζί Μαλάντα) που κατηγορείται για τoν θάνατο του 15 μηνών μωρού της (το εγκατέλειψε σε μια παραλία).

Βέβαια, η Ντιοπ δεν αρκείται σε αυτή την μάλλον προβλέψιμη σεναριακή ευκολία, συσχετισμού της ιστορίας με την «Μήδεια». Αντιθέτως, συνδυάζοντας τις εξαντλητικές καταθέσεις μαρτύρων και κατηγορουμένης (εξαιρετική η Μαλαντά, όρθια σε όλη σχεδόν την ταινία) με την κάλυψη της δίκης από μια συγγραφέα, επίσης αφρικανικής καταγωγής (Κεϊζέ Καγκαμέ) που επιδιώκει να χρησιμοποιήσει στοιχεία της για την συγγραφή ενός βιβλίου, η Ντιοπ τολμά να ταυτίσει τις δύο γυναίκες και να μεταφέρει την ταινία κυριολεκτικά σε μια «άλλη» διάσταση που σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αφορά την θεση της γυναίκας στην κοινωνία μας σήμερα.

Αυστηρή σκηνοθεσία, απόλυτο focusσε ένα δύσκολο θέμα, υποδειγματικές ερμηνείες • και να ήθελε η Ντιοπ δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερο ξεκίνημα στο σινεμά μεγάλου μήκους. Διόλου τυχαία η ταινία έχει ήδη στεφθεί παντού με δάφνες :εκτός άλλων κέρδισε δύο μεγάλα βραβεία στο Φεστιβάλ Βενετίας, τον Αργυρό Λέοντα – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής, αλλά και τον Χρυσό Λέοντα του Μέλλοντος – Βραβείο Καλύτερης 1ης Ταινίας, ήταν η επίσημη πρόταση της Γαλλίας στα Οσκαρ για την κατηγορία της διεθνούς ταινίας και προσφάτως, στο τελευταίο φεστιβάλ Γαλλόφωνου κινηματογράφου κρίθηκε καλύτερη ταινία).

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module