Μενού

ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ: ΝΤ' ΑΡΝΤΑΝΙΑΝ - Παυλίνα Αγαλιανού

1809 2

Από το Λούβρο μέχρι τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, από τις τρώγλες του Παρισιού μέχρι την πολιορκία της Λα Ροσέλ... σε ένα βασίλειο διχασμένο από τους θρησκευτικούς πολέμους και υπό την απειλή της εισβολής από την Αγγλία, μία χούφτα αντρών και γυναικών θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους και θα ενώσουν το πεπρωμένο τους με τη μοίρα της Γαλλίας...

Το πρώτο κεφάλαιο από το δίπτυχο της γαλλικής υπερπαραγωγής μεταφέρει τους «Τρεις Σωματοφύλακες» του Αλέξανδρου Δουμά στη μεγάλη οθόνη. Το πρώτο μέρος έχει τίτλο «Ντ' Αρτανιάν», ενώ το δεύτερο που αναμένεται τον Δεκέμβρη θα έχει τίτλο «Μιλαίδη». Πληρέστερη άποψη μπορεί να έχει κανείς αφού ολοκληρωθεί η παραγωγή, τόσο για την πιστότητα στο λογοτεχνικό έργο, όσο και για το εάν κατάφερε να μεταφέρει την ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος.

Η μεταφορά της λογοτεχνίας στον κινηματογράφο είναι ένα από τα δυσκολότερα εγχειρήματα που συχνά δεν καλύπτεται τόσο από την τεχνική αρτιότητα, όσο από το εάν κατάφερε ο σκηνοθέτης να μεταφέρει τους θεατές στην εκάστοτε εποχή και να τους κάνει κοινωνούς του μηνύματος του έργου, κι αυτό απαιτεί μεγάλη σκηνοθετική μαεστρία και γνώση του έργου σε βάθος.

Κατά τ' άλλα, ως υπερπαραγωγή είναι αρτιότατη. Πλούσια σκηνικά, εξαιρετική φωτογραφία, ένα μοντάζ που δεν σε αφήνει να κουραστείς ούτε στιγμή και ένα καστ που απαρτίζεται από μερικούς από τους σημαντικότερους νέους Γάλλους ηθοποιούς (Φρανσουά Σιβίλ, Βενσάν Κασέλ, Ρομάν Ντουρίς, Πίο Mαρμάι, Εύα Γκριν, Λουί Γκαρέλ, Βίκι Κριπς, Λινά Κουντρί, Τζέικομπ Φόρτιουν-Λόιντ, Ερίκ Ρουφ). Η σκηνοθετική ματιά, μέχρι στιγμής, διαποτίζεται από το πνεύμα του Χόλιγουντ. Είναι πομπώδης και γρήγορη, δεν φαίνεται να έχει τη διεισδυτικότητα και να αφήνει την ανάσα που χρειάζεται στην αφήγηση, στοιχεία, δηλαδή, του ευρωπαϊκού σινεμά. Ομως είναι νωρίς για να εκτιμήσουμε τις προθέσεις του. Ενδεχομένως το δεύτερο μέρος να έχει τα στοιχεία που λείπουν απ' το πρώτο και να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις ιστορικές συνθήκες.

Εάν αξίζει τον κόπο για τη μεγάλη οθόνη; Βεβαίως και αξίζει τον κόπο, γιατί δεν βλέπουμε συχνά τόσο άρτιες ταινίες εποχής.

Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr

Smart Search Module