Μενού

ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΜΥΡΜΗΓΚΙΩΝ, Ο - Τάσος Ντερτιλής

1824 1

ΣΥΝΟΨΗ: Το 1968 η Ιταλία συγκλονίζεται από τη δίκη με κατηγορούμενο τον διάσημο ποιητή, θεατρικό συγγραφέα, φυσιοδίφη και σκηνοθέτη Άλντο Μπραϊμπάντι. Προκειμένου να απομακρυνθεί από τον νεαρό εραστή του και βοηθό του Τζιοβάνι Σανφρατέλο, η ακραία συντηρητική οικογένεια του τελευταίου καταγγέλλει τον Μπραϊμπάντι για το «έγκλημα» της «plagia» δηλαδή της πλάγιας επιρροής και παραβίασης της προσωπικότητας ενός άλλου ανθρώπου. Κάτι σαν αποπλάνηση αλλά πολύ βαρύτερο. Με το Τζιοβάνι να κλείνεται σε ψυχιατρείο και να υποβάλλεται σε βασανιστήρια και ηλεκτροσόκ και τον Μπραϊμπάντι έγκλειστο και προδομένο, η δίκη που θα ακολουθούσε θα είχε παγκόσμιο αντίκτυπο.

Μεσαίωνας εναντίον ανθρώπινης φύσης. Όταν το σύστημα στερείται λόγω δημοκρατικού πολιτεύματος τα όπλα για να πολεμήσει την διαφορετικότητα, ξεσκονίζει το φασιστικό χρονοντούλαπο και κάνει τη δουλειά του. Η αλήθεια είναι ότι ο καθηγητής Μπραϊμπάντι προσφερόταν για «θυσία». Γεννημένος το 1922, τη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας από τους Φασίστες, σε προοδευτική οικογένεια του Ιταλικού Βορρά, αγωνιστής της Αντίστασης, πρώην κομμουνιστής που αποσύρθηκε νωρίς από την πολιτική, οικολόγος όταν ακόμη η οικολογία ήταν άγνωστη λέξη, συνειδητοποιημένος ομοφυλόφιλος, ποιητής και φιλόσοφος που ανέπτυξε θεωρίες για την κοινωνική δομή, μετά από την παθιασμένη του παρατήρηση της ζωής των μυρμηγκιών. Ένας άνθρωπος τον οποίο ο βετεράνος Τζιάνι Αμέλιο δεν αγιοποιεί καθόλου σε αυτή την πολύ προσεγμένη και συναισθηματικά έντονη βιογραφία. Μάλλον απόμακρος, ενίοτε αλλόκοτος, χαμένος στην ποίηση και την παρατήρηση της φύσης και βαθιά ερωτευμένος, ο Μπραϊμπάντι δεν πρόβλεψε την λυσσαλέα αντίδραση που θα προξενούσε η ίδια του η ύπαρξη σε ένα βαθιά αντιδραστικό και επηρεασμένο από τη θρησκεία κράτος.

Η ταινία του 78χρονου σήμερα Αμέλιο, που μόλις πρόσφατα αποκάλυψε δημόσια ότι είναι ομοφυλόφιλος ο ίδιος, μοιάζει με συγκρατημένο αφιέρωμα σε έναν πρωτοπόρο, με φόρο τιμής σε κάποιο μάρτυρα στη θέση του οποίου θα μπορούσε να βρίσκεται ο καθένας, πόσο μάλλον ο ίδιος ο Αμέλιο. Ένα οφειλόμενο κλείσιμο λογαριασμών με την Ιστορία, με οδηγό της δράσης έναν δημοσιογράφο παλιάς κοπής, επίμονο και περίεργο, που καλύπτοντας τη δίκη, ανακαλύπτει τις πικρές κρυφές αλήθειες της Ιστορίας.

Καλογραμμένο σενάριο, εξαιρετικές ερμηνείες και θαυμάσια ανασύσταση της εποχής χαρακτηρίζουν μια αξιόλογη ταινία που θα κέρδιζε πόντους με πιο σφιχτό μοντάζ και μικρότερη διάρκεια. Έστω και έτσι όμως παραμένει μια ταινία-προσωπική παρακαταθήκη για μια ολόκληρη εποχή που σήμερα δείχνει απειλητικά σημεία επανόδου.

Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr

Smart Search Module