Μενού

ΑΝΤΡΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ, Ο - Γιάννης Ζουμπουλάκης

1821 5

Να μια ταινία που με πονηρό τρόπο από αλλού ξεκινά και αλλιώς πορεύεται. Στην αρχή νομίζεις ότι θέμα της είναι το επίμαχο της στέγασης, όμως αργότερα αντιλαμβάνεσαι ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα έξυπνα φτιαγμένο σχόλιο πάνω στις επιπτώσεις της εποχής της αμφισβήτησης που τα τελευταία χρόνια ζούμε.

Ο άμοιρος γεράκος που θέλει ένα υπόγειο για να ζήσει (και που υποδύεται σε κόντρα ρόλο ο πάντα θαυμάσιος Φρανσουά Κλουζέ), είναι στην πραγματικότητα ένας αμφισβητίας του Ολοκαυτώματος των Εβραίων, ο οποίος δε πειράζει κανέναν αλλά ενοχλεί όλους με τα ακραία πιστεύω του.

Οπότε ο ιδιοκτήτης του υπογείου (Ζερεμί Ρενιέ), που έπεσε στην παγίδα πουλώντας το στον γέρο (πράγμα που σημαίνει ότι ζουν πια στο ίδιο κτίριο), θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση όταν μαθαίνει την αλήθεια και ακόμη δυσκολότερη από το γεγονός ότι είναι ο ίδιος Εβραίος και πρόγονοί του υπήρξαν θύματα ναζιστών.

Συνεπώς,  ο σκηνοθέτης Φιλίπ Λε Γκε μπαίνει στην διαδικασία μιας ταινίας που δεν ενδιαφέρεται τόσο για το στοιχείο του θρίλερ, όσο στο «να βγάλει τα άπλυτα όλων στην φόρα». Το «λάθος» του ιδιοκτήτη για το οποίο παιδεύεται με δικηγόρους, με συγγενείς, με γείτονες και την γυναίκα του (Μπερενίς Μπεζό) φέρνει στην επιφάνεια και τα δικά του ελαττώματα, μια παρανοϊκή συμπεριφορά που μπορεί να αγγίξει τα όρια του φασισμού.

Περίπλοκη, συναισθηματικά ταινία,  με ανατροπές, αβεβαιότητα στο τι θα γίνει και με μια αρκετά απαισιόδοξη (μα ειλικρινή) ματιά πάνω στον κόσμο μας σήμερα.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module