Μενού

ΜΠΛΕ ΚΑΦΤΑΝΙ, ΤΟ - Κωνσταντίνος Καϊμάκης

1824 4

Η μαροκινή μυσταγωγία της Μαριάμ Τουζανί

Ο Χαλίμ και η γυναίκα του Μίνα καταφέρνουν να διατηρούν με νύχια και με δόντια κόντρα στις αντίξοες οικονομικές συνθήκες το παραδοσιακό τους ραφτάδικο, που βρίσκεται σε έναν από τους πιο παλιούς εμπορικούς δρόμους του Μαρόκου. Η σχέση τους θα δοκιμαστεί από την άφιξη του Γιουσέφ, ενός νεαρού μαθητευόμενου ράφτη, ο οποίος θέλει να μάθει την τέχνη του «μάαλεμ» (ο μάστορας στο κέντημα σύμφωνα με την αραβική γλώσσα) από τον Χαλίμ, ο οποίος είναι από τους τελευταίους τεχνίτες στην κατασκευή χειροποίητων ρούχων. 

Η μόλις δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους της Μαριάμ Τουζανί (το ντεμπούτο της γεννημένης στην Ταγγέρη δημιουργού ήταν το 2019 με το δράμα «Adam» όπου πρωταγωνιστούσε και πάλι η βελγομαροκινή Λούμπνα Αζαμπάλ) είναι ένας ύμνος στην αληθινή αγάπη. Οι Χαλίμ και Μίνα αγαπιούνται αληθινά παρότι ο πρώτος βρίσκει την ερωτική εκτόνωση στα χαμάμ της πόλης και τους περιστασιακούς εραστές. Η παρουσία του νεαρού Γιουσέφ φέρνει το παντρεμένο και άτεκνο ζευγάρι πρώτη φορά σε τόσο έντονη δοκιμασία. Η ιστορία του Χαλίμ και της Μίνα παρουσιάζεται με μια αφτιασίδωτη ειλικρίνεια και τρυφερότητα που σημαδεύει από την αρχή μέχρι το τέλος το φιλμ. Οι ειδικές σεναριακές συνθήκες που διαμορφώνονται (η επιδείνωση της υγείας της Μίνα) στο ανθρωποκεντρικό και σπάνιας ομορφιάς δράμα της Τζουζανί υπογραμμίζουν όχι μόνο τη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας αλλά και τη σημασία της ανιδιοτελούς αγάπης. Η ευγένεια και η φροντίδα με τα οποία ο Χαλίμ φτιάχνει τα αγαπημένα τους καφτάνια δεν αρκούν για να λύσουν τα προβλήματα του ζευγαριού. Ακόμη και στα πεζά ζητήματα της καθημερινότητας χρειάζονται λύσεις. Εκεί η πρακτική και πιο δυναμική Μίνα έχει πάντα έτοιμη την απάντηση. Όμως το σκληρό πρόσωπο της ζωής βρίσκει πάντα τον τρόπο να αναδεικνύεται εκεί που δεν το περιμένεις. Στο σπάνιας πάστας ανθρωπιάς «Μπλε καφτάνι» υπάρχει μια υπέροχη σκηνή όπου και πάλι η Λούμπνα Αζαμπάλ του «Μέσα από τις φλόγες» αποδεικνύει πόσο ξεχωριστή ηθοποιός είναι: λίγο πριν το φινάλε η Μίνα τρώει ένα από τα αγαπημένα της μανταρίνια μπροστά από το παράθυρο του σπιτιού της, όταν μια γυναίκα διαμαρτύρεται για τη δυνατή μουσική του γείτονά της. Η αντίδραση της Μίνα και ο τρόπος που μετατρέπει τούτο το ασήμαντο φαινομενικά στιγμιότυπο σε μάθημα ζωής είναι μια υπέροχα κινηματογραφημένη και εκτελεσμένη άψογα από τους ηθοποιούς σκηνή. Μια χαμηλότονη, λυρική και συγκινητική σκηνή που αναδεικνύει χωρίς δραματικές υπερβολές ή κλισέ καταστάσεις την ομορφιά της ζωής που βρίσκεται στα πιο αναπάντεχα μέρη. Η ταινία της Μαριάμ Τουζανί ήταν περιέργως –καθώς το ομοφυλοφιλικό σεξ τιμωρείται με 3ετή φυλάκιση στο Μαρόκο– η επίσημη πρόταση της βορειοαφρικανικής χώρας για το Όσκαρ διεθνούς ταινίας.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το κείμενο δημοσιοεύτηκε στην ιστοσελίδα athensvoice.gr

Smart Search Module