Μενού

ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΜΥΡΜΗΓΚΙΩΝ, Ο - Γιάννης Ζουμπουλάκης

1821 5

Στην τελευταία ταινία του έμπειρου Ιταλού σκηνοθέτη Τζιάνι Αμέλιο (LAmerica), μια ιστορία ομοφυλοφιλικής αγάπης και προφανούς αδικίας έχει φόντο την Ιταλία μέσα σε ένα χρονικό διάστημα που αρχίζει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και καταλήγει στην δεκαετία του 1970. Παρελθόν και παρόν αναμειγνύονται με προσοχή στις λεπτομέρειες και ευαισθησία σε μια ιστορία βασισμένη σε αληθινά πρόσωπα και γεγονότα: τη ιστορία του Αλντο Μπραϊμπάντι (Λουίτζι Λο Κάσιο), διανοούμενου, θεατρικού συγγραφέα και ποιητή, ο οποίος καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλάκισης εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας του, με κορυφή του παγόβουνου την σχέση του με έναν θαυμαστή και μαθητή του (Λεονάρντο Μαλτέζε).

Ο Αμέλιο δίνει σημασία στο κτίσιμο αυτής της σχέσης που θα περάσει μέσα από την Σκύλλα και την Χάρυβδη αλλά θα παραμείνει όρθια παρά την καταπίεση προερχόμενη από τον κοινωνικό περίγυρο και κυρίως από την στάση της φανατικής θρησκευόμενης μητέρας του αγοριού. Ο πιο ενδιαφέρον χαρακτήρας της ταινίας είναι βεβαίως ο Μπραϊμπάντι, ο οποίος δεν άνοιξε το στόμα του κατά την διάρκεια της δίκης επιλέγοντας τον (ύποπτο ; ) δρόμο της σιωπής.

Παρότι η ταινία δεν αποφεύγει την εικόνα μιας στρατευμένης δημιουργίας και σίγουρα διαρκεί πολύ περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν, ο σκηνοθέτης αποφεύγει την αγιοποίηση καταστάσεων και προσώπων αλλά τονίζει την βαρβαρότητα των συνθηκών της εποχής: ο εγκλεισμός του μαθητή σε ίδρυμα προκειμένου να «γιατρευτεί» από την «αρρώστεια» του, το γεγονός ότι ο δημόσιος κατήγορος στη δίκη κατά του Μπραϊμπάντι παρομοίαζε την ομοφυλοφιλία με δολοφονία κ.ο.κ. Εν τέλει μια ταινία που παρακολουθείται με αρκετό ενδιαφέρον και σίγουρα είναι ενημερωτική πάνω σε ένα ζήτημα πολύ λεπτό, το οποίο εξακολουθεί, θέλουμε ή όχι να το παραδεχτούμε, να παραμένει ταμπού.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module