Μενού

CLOSE - Στράτος Κερσανίδης

Ματιές ευαισθησίας

Δυο φίλοι ο Λεό και Ρεμί είναι συνέχεια μαζί. Είναι συνομήλικοι -στα 13 τους-, συμμαθητές, κάθε πρωί πηγαίνουν μαζί στο σχολείο με τα ποδήλατά τους, παίζουν μαζί και συχνά μένουν ο ένας στο σπίτι του άλλου. Είναι τόσο «κολλητοί» που μια μέρα κάποιες συμμαθήτριές τους, του ρωτούν αν είναι ζευγάρι. Και ενώ ο Ρεμί παραμένει σιωπηλός ο Λεό αρνείται κατηγορηματικά. Είναι η στιγμή που κάτι αλλάζει στη σχέση των δύο φίλων. Ο Λεό αποφασίζει από μόνος του να μπει στην ομάδα χόκεϊ του σχολείου χωρίς τον Ρεμί και ένα πρωί θα πάει στο σχολείο μόνος του χωρίς να τον περιμένει στο γνωστό σημείο. Μέχρι που θα έρθει μια μέρα που σε μια σχολική εκδρομή ο Ρεμί δε θα εμφανιστεί. Στην επιστροφή ο συνοδοί ανακοινώνουν στα παιδιά πως θα περιμένουν οι γονείς τους να τα παραλάβουν κάτι που τους δημιουργεί ερωτηματικά. Ο Λεό που θα μείνει τελευταίος, θα αρνηθεί να επιβιβαστεί στο αυτοκίνητο με τη μητέρα του και θα το σκάσει σαν να έχει καταλάβει πως κάτι κακό έχει συμβεί.

1781 3

Ο Λούκας Ντοντ μπαίνει με την κάμερά του μέσα στους ήρωές τους, τους παρακολουθεί από κοντά, αφουγκράζεται τις ανάσες και τα συναισθήματά τους. Γιατί το «Close» είναι πάνω απ’ όλα μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ταινία η οποία φαίνεται πως πολλαπλασιάζεται καθώς αναφέρεται σε παιδιά. Δυο παιδιά τα οποία εξερευνούν και μαθαίνουν τον κόσμο, που ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και τον εσώτερο κόσμο και τις επιθυμίες τους. Ο Ντοντ σκηνοθετεί αφαιρετικά, δε δίνει σαφείς απαντήσεις αλλά παραμένει στους υπαινιγμούς κι αυτό κάνει την ταινία ακόμη πιο σπαρακτική.

Τι είναι εν τέλει εκείνο που προσπαθεί να προσεγγίσει ο σκηνοθέτης με την κάμερά του; Η φιλία, η σεξουαλικότητα, η απώλεια, η διαχείριση τετελεσμένων από ένα παιδί;

1781 1

Ο Ντοντ δεν δυσκολεύει τα πράγματα, δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Αφηγείται ήρεμα μια απλή ανθρώπινη ιστορία, μια παιδική φιλική σχέση σε μια μικρή αλλά πανέμορφη ταινία που μιλά κατευθείαν στην καρδιά. Όχι, δεν είναι μελό. Είναι μια ταινία που μιλά για το πως ένα παιδί περνάει με ένα βίαιο σπρώξιμο της ζωής στην άλλη πλευρά, την πλευρά των ενηλίκων. Και το πως βρίσκεται σε μία μεταιχμιακή κατάσταση μεταξύ ενηλικίωσης και παιδικότητας οι οποίες συγκρούονται. Μια ταινία χαμηλών τόνων αλλά πολλών μεγατόνων που κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες και είναι υποψήφια για το Διεθνές Όσκαρ εκπροσωπώντας το Βέλγιο.   

Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δη
μοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com

Smart Search Module