Μενού

1976 - Άγγελος Πολύδωρος

Δράμα με φόντο τη Χιλή του 1976, λίγο μετά την ανατροπή της κυβέρνησης Αλιέντε και την επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος Πινοσέτ.

Η Κάρμεν, μια γυναίκα της ανώτερης τάξης (Αλίν Κούπενχαϊμ), που ετοιμάζει το παραθαλάσσιο εξοχικό της, γίνεται αυτήκοος μάρτυρας μιας γυναίκας, της οποίας τη φωνή ακούμε στην αρχή του φιλμ εκτός πλάνου, να φωνάζει το όνομά της, προφανώς για να καταλάβουν οι συμπολίτες της ότι θα «απουσιάσει», ώστε να την προσθέσουν στους καταλόγους των αγνοουμένων και των νεκρών του καθεστώτος. Αυτό γίνεται αντιληπτό από τα επόμενα πλάνα της ταινίας, όταν πλέον η Κάρμεν θα κληθεί να φροντίσει έναν τραυματισμένο επαναστάτη νεαρό, που ο ιερέας της ενορίας, πατήρ Ελίας (Νικόλας Σεπούλβεδα) την υποχρεώνει να κρύψει και να περιθάλψει. Η Κάρμεν τον φροντίζει νομίζοντας ότι είναι κάποιος κυνηγημένος που κρύβεται, αλλά εκείνος της εξηγεί: «δεν είμαι κοινός εγκληματίας».

1787 1

Η ταινία, από τη στιγμή που η Κάρμεν, αντιλαμβάνεται ότι το καθεστώς Πινοσέτ εξολοθρεύει τους πολιτικούς αντιπάλους του και αρχίζει να φοβάται τις παρακολουθήσεις και παίρνει ρίσκα βοηθώντας τον πολιτικό φυγά που κρύβει, σε προδιαθέτει για ένα κλειστοφοβικό πολιτικό θρίλερ, αλλά δεν το πετυχαίνει. Ακόμα και η αρκετά καλή μουσική υπόκρουση που διαθέτει (της Μαρία Πορτουγκάλ) δεν βοηθά στο κτίσιμο της ατμόσφαιρας.

Δυστυχώς, το αδύναμο σενάριο δεν καλύπτει την πολιτική ιστορία της χώρας και ο σύγχρονος θεατής δεν θα μάθει ποτέ, ούτε από τον κρυμμένο επαναστάτη, ούτε και από τους άλλους χαρακτήρες της ταινίας, τι ακριβώς συνέβαινε στη Χιλή το 1976 (του τίτλου). Το θέμα αυτό θίγεται μόνο με υπονοούμενα πλάνα της σκηνοθέτριας Μανουέλα Μαρτέλι, η οποία -τουλάχιστον- αναδεικνύει την ανθρωπιά που κρύβει μέσα της η Κάρμεν και το σχετικό θάρρος της, όταν πλέον έχει καταλάβει τι συμβαίνει. Κρίμα, διότι το θέμα της ταινίας είναι πραγματικά ενδιαφέρον.

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα myfilm.gr

Smart Search Module