Μενού

PETER VON KANT - Τάσος Ντερτιλής

ΣΥΝΟΨΗ: Ο Peter Von Kant, ένας πετυχημένος, φημισμένος σκηνοθέτης ζει με τον βοηθό του Carl στον οποίο συμπεριφέρεται άσχημα και συχνά ταπεινώνει. Μέσω της σπουδαίας ηθοποιού Sidonie, γνωρίζει και ερωτεύεται τον Amir, έναν όμορφο νεαρό, με περιορισμένα μέσα, στον οποίο προτείνει να μοιραστεί το διαμέρισμα του και να τον βοηθήσει να μπει στον κόσμο του κινηματογράφου.

1786 1

Ο Francois Ozon επιχειρεί ένα φόρο τιμής στον Rainer Werner Fassbinder και το αριστούργημά του «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ», αλλάζοντας το φύλο του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα και μεταφέροντας τη δράση από τον κόσμο της μόδας στον κόσμο του κινηματογράφου. Αυτό που ουσιαστικά επιχειρεί είναι να φτιάξει ένα ιμπρεσιονιστικό πορτραίτο του μεγάλου Γερμανού δημιουργού, τοποθετώντας τον ίδιο στο μέσον μιας από τις πιο χαρακτηριστικές δημιουργίες του. Τα καταφέρνει; Και ναι και όχι, κυρίως όχι.

1786 4

Παρά τη δηλωμένη μεγάλη του αγάπη προς τον Fassbinder, παρά την παρουσία ενός πληθωρικού ταλέντου όπως ο Ντενί Μενοσέ στον ομώνυμο ρόλο, παρά το επιτυχημένο πέρασμα της ντίβας Ιζαμπέλ Ατζανί στο ρόλο της…ντίβας και πάνω από όλα παρά την αποκάλυψη ενός ταλέντου όπως ο Στεφάν Κρεπόν που ερμηνεύει το βουβό ρόλο του βοηθού, η ταινία του Οζόν μοιάζει σαν ηχηρή άσκηση ύφους, σαν μια ξένη παράταιρη πινελιά σε ένα πίνακα που είχε ολοκληρωθεί πριν από πενήντα χρόνια. Ανάμεσα στην ανασύσταση και το μεταμοντέρνο χάθηκε το παιχνίδι. Τον αγαπάμε όμως τον Φρανσουά Οζόν ακόμη κι όταν δεν πετυχαίνει τα φιλόδοξα σχέδια του. Γιατί ακόμη και στις αποτυχίες δείχνει την κλάση του.     

Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr

Smart Search Module