Μενού

TAR - Παυλίνα Αγαλιανού

Η Λίντια Ταρ είναι η διεθνούς φήμης μαέστρος της συμφωνικής ορχήστρας του Βερολίνου, με σπουδαία καριέρα και περγαμηνές, μέχρι που ένα τραγικό συμβάν στο οποίο εμπλέκεται βλέπει το φως της δημοσιότητας...

1784 8

Ο Φιλντ επιλέγει να δείξει μια γυναίκα που έχει επιτύχει σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, να «ενστερνίζεται» τα «χαρακτηριστικά» γνωρίσματά του. Μας δείχνει έναν άνθρωπο που φτάνει ψηλά, κι αυτό τον κάνει αλαζόνα και «σκληρό αφεντικό» ακόμα και στις πιο προσωπικές του σχέσεις. Μας δείχνει έναν άνθρωπο που για να διατηρήσει την εξουσία του πατάει επί πτωμάτων. Ουσιαστικά φαίνεται να καταρρίπτει τον μύθο της «γυναικείας αλληλεγγύης». Αλλωστε, τα προτερήματα και τα ελαττώματα ενός ανθρώπου δεν έχουν φύλο. Να λοιπόν γιατί διαλέγει μια γυναίκα, για να δείξει ότι η εξουσία διαβρώνει, τουλάχιστον έτσι γίνεται στη συγκεκριμένη ιστορία, γιατί δεν υπάρχει στερεότυπο που να μην καταρρίπτεται. Μεγάλο μέρος της ταινίας δεν θα γίνει εύκολα κατανοητό και ίσως και να κουράσει κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος με την κλασική μουσική, ωστόσο φαίνεται να χρησιμοποιεί την υπερβολή, για να δείξει την αντιδιαστολή του ταλέντου ενός μουσικού και της προσωπικότητάς του. Συχνά θέτει το ερώτημα εάν η προσωπικότητα ενός σπουδαίου μαέστρου - συνθέτη είναι σημαντικότερη ή το έργο του αυτό καθαυτό. Αυτό το ερώτημα συχνά βασανίζει καθέναν από μας, αν και η εργατική τάξη έχει στο βιβλίο των ηρώων της σπουδαίους καλλιτέχνες που συνδύαζαν και το ταλέντο με την προσωπικότητα. Σκηνοθετικά είναι μια άρτια δουλειά, που θα μπορούσε να έχει σαφώς μικρότερη διάρκεια, πάντως η Κέιτ Μπλάνσετ δίνει, για άλλη μια φορά, μια συγκλονιστική ερμηνεία, το «Tar» είναι φτιαγμένο πάνω της.

Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr

Smart Search Module