Μενού

ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ, Η - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

Ο κινηματογράφος, ιδιαίτερα πρόσφατα, σε μια περίοδο που ο βασικός του χώρος, η αίθουσα, δείχνει να κινδυνεύει, έχει προκαλέσει το ενδιάφερον των σκηνοθετών με αποτέλεσμα να στρέφουν την κάμερά τους σ´ αυτόν. Έτσι μετά τις πρόσφατες ταινίες «The Fabelmans» του Σπίλμπεργκ και «Βαβυλώνα» του Ντάνιελ Σαζέλ, έρχεται ο Βρετανός σκηνοθέτης Σαμ Μέντες να μας δώσει τη δική του εικόνα, με την ταινία του, «Η αυτοκρατορία του φωτός».

1776 5

Χώρος τη φορά αυτή είναι μια κινηματογραφική αίθουσα σε μια αγγλική παραλιακή πολη στη δεκαετία του ‘80. Στο σινεμά αυτό, το Εμπάιαρ, αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στον νεαρό μαύρο Στίβεν (ένας πολύ καλός Μάικλ Γουορντ), βοηθό του προβολατζή Νόρμαν (Τόμπι Τζόουνς) και τη μεγαλύτερη του σε ηλικία διευθύντρια της αίθουσας, Χίλαρι (Ολίβια Κόλμαν), παρά τις παρεμβάσεις του Έλις (Κόλιν Φερθ) ιδιοκτήτη της αίθουσας που την καλεί κάθε τόσο στο γραφείο του για γρηγορο σεξ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως βρισκόμαστε σε μια περίοδο ρατσιστικής έντασης και άλλων κοινωνικοπολιτικών θεμάτων, όταν τη Βρετανία κυβερνούσε η σιδηρά κυρία» Θάτσερ. Στοιχείο που ο Μέντες, σκηνοθέτης που ξεχώρισε με ταινίες όπως «American Beauty» και « Ο δρόμος της απώλειας» (και οι δυο με βραβεία Όσκαρ), εκμεταλλεύεται όσο καλύτερα μπορεί.

1776 4

Και παρόλο που ο ίδιος θέλησε η ταινία του να είναι ένα ερωτικο γράμμα στον κινηματογράφο και την αίθουσα, εκεί που κυριαρχεί η «αυτοκρατορία του φωτός», η ιστορία του στρέφεται περισσότερο στη ρομαντική σχέση ανάμεσα στην, με ψυχικά προβλήματα, Χίλαρι (η οποία αποφεύγει να μπει και να καθίσει στην αίθουσα για να παρακολουθήσει μια ταινία) και τον νεαρό Στίβεν, παρά στην υποτιθέμενη ωδή στον κινηματογράφο – κάτι που μόνο ο προβολατζής Νόρμαν ξεχωρίζει και αγαπά. Σχέση που ακολουθεί δυστυχώς την πεπατημένη και που βασικά κερδίζει χάρη στην εξαιρετική ερμηνεία της Ολίβια Κόλμαν.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module