Μενού

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ - Τάσος Ντερτιλής

ΣΥΝΟΨΗ: Μετά από σαράντα χρόνια απουσίας, ο Φελίτσε επιστρέφει στη γενέτειρά του: τη Νάπολη. Ξαναβρίσκει τα μέρη και τους κώδικες αυτής της παράξενης πόλης και επιστρέφει στο παρελθόν που τον τρώει, αυτή τη φορά με διαφορετική ματιά.

Η νοσταλγία δεν είναι συναίσθημα, είναι κατάσταση, είναι άποψη, είναι όμως κάποτε και ένας παραμορφωτικός καθρέφτης για γεγονότα που γράφτηκαν στη μνήμη με τρόπο ανεξίτηλο αλλά όχι απαραίτητα ρεαλιστικό. Ο Φελίτσε της Νοσταλγίας του διακεκριμένου Ιταλού σκηνοθέτη Μάριο Μαρτόνε είναι ευτυχισμένος (όπως δηλώνει και το όνομά του) που ξαναβρίσκει όλα εκείνα που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει πριν σαράντα χρόνια, ξεχνάει όμως η μάλλον απωθεί και ξαναγράφει με το θυμικό του το λόγο αυτής της εγκατάλειψης.

1766 2

Το παρελθόν όμως είναι μια ξενιτειά που σε τραβάει μέσα της για να σε καταπιεί, κάτι που πρόκειται σταδιακά να ανακαλύψει ο Φελίτσε καθώς σκαλίζει το παρελθόν που άφησε πίσω.

Η επιβλητική παρουσία του σπουδαιότερου σήμερα Ιταλού σταρ, του Πιερφραντσέσκο Φαβίνο, βαραίνει τα βήματα του Φελίτσε καθώς ανηφορίζει τα παλιά σκαλοπάτια προς όλα εκείνα που κάποτε αποτελούσαν τη ζωή του. Δύο πράγματα μόνο δεν αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου: Η Καμόρα και η Εκκλησία και η πάλη τους για επιβολή στην νοτισμένη από την αρμύρα της Μεσογείου, ξεθωριασμένη πρωτεύουσα του Ιταλικού Νότου. Η Νάπολη μόνο bella δεν είναι πιά και η μελαγχολική καταγραφή των γερασμένων κτιρίων και των βρώμικων σοκακιών από την επίμονη κάμερα του Μαρτόνε είναι αδιάψευστος μάρτυρας.

Το Ιταλικό σινεμά είναι πάντα εδώ, παρόν, άμεσο και διεισδυτικό. Ανακαλύψτε το ξανά.

Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr

Smart Search Module