Μενού

ΚΟΙΤΑ ΤΟΥΣ ΠΩΣ ΤΡΕΧΟΥΝ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Καιρό είχαμε να δούμε στις αίθουσες μια παρωδία του κόσμου της Αγκαθα Κρίστι και αυτή η ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου στην μεγάλου μήκους κινηματογραφική μυθοπλασία (προερχόμενου από την τηλεόραση) Τομ Τζορτζ, κάθε άλλο παρά μια αδιάφορη παραγωγή είναι. Κατ’ αρχάς, το κλίμα του κοσμοπολίτικου Λονδίνου της δεκαετίας του 1950, χώρος και εποχή εξέλιξης της ιστορίας, είναι άψογα παρουσιασμένο χάρη στην αψεγάδιαστη σκηνογραφική δουλειά και τα κοστούμια. Δεύτερον το σενάριο του Μαρκ Τσάπελ (Flaked) ενσωματώνει έξυπνα στοιχεία έργων της Κρίστι (που υπάρχει ως χαρακτήρας – Σίρλεϊ Χέντερσον) συνδυάζοντάς τα με αληθινές ιστορικές στιγμές τους στην θεατρική σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας όπως το ανέβασμα της «Ποντικοπαγίδας» στο θέατρο με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Ατένμπορο (ο Χάρις Ντίκινσον που προσφάτως είδαμε στο «Τρίγωνο της θλίψης» του Ρούμπεν Οστλουντ).

1639 4

Γίνονται επίσης αναφορές σε «πρώτα θέματα» της εποχής όπως ο serialkillerτης Οδού Ρίλινγκτον που τότε δρούσε (και αργότερα θα τον υποδυόταν ο Ατένμπορο στο σινεμά), ο  Αλφρεντ Χίτσκοκ και η Γκρέις Κέλι. Και φυσικά, ο φόνος ενός ανθρώπου, ενός αλαζόνα  Αμερικανού σκηνοθέτη (Εντριαν Μπρόντι) που έχει αναλάβει την μετατροπή της «Ποντικοπαγίδας» σε ταινία, δίνει τον τόνο του μυστηρίου της ιστορίας για το οποίο, σύμφωνα με τον αλκοολικό επιθεωρητή που αναλαμβάνει την υπόθεση (απρόβλεπτη και ευπρόσδεκτη η επιλογή του Αμερικανού Σαμ Ρόκγουελ για τον ρόλο ενός τυπικά Βρετανού) όλοι είναι ύποπτοι. Καταλήγουμε σε ένα πολύ παράξενο κοκτέιλ μυστηρίου, μια ταινία α λα Αγκαθα Κρίστι όμως μέσα στο ίδιο το περιβάλλον της Αγκαθα Κρίστι, κάτι από μόνο του ελκυστικό και πάρα πολύ διασκεδαστικό.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module