ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ - Άγγελος Πολύδωρος

Ένα ψυχολογικό θρίλερ με φόντο την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα της Καλιφόρνιας των ‘50s, όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Επίκεντρο της ιστορίας είναι η Άλις (Φλόρενς Πιου) την οποία βρίσκουμε σε μία πολύ ευτυχισμένη στιγμή της ζωής της, που μοιάζει να ξεπηδάει  από διαφήμιση ηλεκτρικής κουζίνας ή ηλεκτρικής σκούπας της δεκαετίας του ’50. Ο άντρας της ο Τζακ (Χάρι Στάιλς) είναι ένας κοινωνικά ανερχόμενος τύπος, ο οποίος εργάζεται σε ένα project, για το οποίο η Άλις δεν χρειάζεται να γνωρίζει και πολλά πράγματα, ή μάλλον να μη γνωρίζει τίποτα.

1616 1

Όπως άλλωστε συμβαίνει και στα άλλα ζευγάρια της μικρής κοινότητας Βίκτορι στην οποία κατοικούν και η οποία θυμίζει Παλμ Σπρινγκς. Αιώνιο καλοκαίρι, κοκοφοίνικες, βίλες με πισίνες, αυτοκίνητα και όλα τα καλά, σε μια όμως ανδροκρατούμενη κοινωνία. Διότι τι άλλο θέλει μια γυναίκα (η Άλις επί του προκειμένου) στη δεκαετία του ‘50; Ένα ωραίο σπίτι με πισίνα, με όλες τις ηλεκτρικές συσκευές να δουλεύουν ρολόι για την καλή νοικοκυρά, μια κουζίνα άνετη για να ασχολείται με το μαγείρεμα και μια ντουλάπα-δωμάτιο γεμάτη ρούχα και παπούτσια για να διαλέγει όταν πρόκειται να επισκεφθεί μια παρόμοια οικογένεια. Και ο Τζακ; «Μην ανησυχείς αγάπη μου», απόλαυσε εσύ τη ζωούλα και άσε τους άντρες στις δουλειές μας.

Σ’ αυτή ακριβώς τη φάση, μια από τις φίλες της Άλις, η Μάργκαρετ (Κίκι Λέιν), αρχίζει να υποστηρίζει ότι κάτι δεν πάει καλά στη μικρή τους πόλη, θέτοντας αμφιβολίες στην Άλις ως προς τη νομιμότητα της ειδυλλιακής ειρήνης που προσφέρει η Βίκτορι. Έτσι, η Άλις αρχίζει να αναρωτιέται: «Πώς είναι δυνατόν να έχει την τέλεια ζωή, αλλά αυτή να είναι επίπλαστη;» και σκέφτεται να βγει μπροστά και να βρει τις απαντήσεις. Το κακό είναι, ότι οι άλλες κυρίες της «αριστοκρατικής» γειτονιάς δεν έχουν τη διάθεση (ή δεν θέλουν) να τη βοηθήσουν. Θα τολμήσει να προχωρήσει; Ερωτώ για να προσθέσω κι εγώ λίγο μυστήριο. Διότι πολλά στοιχεία της ταινίας κάπου τα έχουμε ξαναδεί. Είτε σε καθαρά μεταφυσικές ταινίες, είτε σε ψυχολογικά δράματα όπου η πρωταγωνίστρια «κουβαλάει τους προσωπικούς της δαίμονες» και έχει παραισθήσεις.

1616 5

Το ηλιόλουστο τοπίο και τα καθαρά και πολύχρωμα κάδρα του πρώτου μέρους της ταινίας (ωραία η φωτογραφία του Μάθιου Λιμπάτικ συνεργάτη του Ντάρεν Αρονόφσκι στα φιλμ «Μαύρος Κύκνος», «Νώε», «Μητέρα!» κ.ά.), παραχωρούν τη θέση τους στα σκοτάδια και στην αγωνία του δεύτερου μέρους, το οποίο όμως δεν απογειώνει το θέμα και προς το φινάλε μένεις με ανικανοποίητη την αίσθηση της αναμονής, που είναι και η συνταγή του suspense.

Η Ολίβια Γουάιλντ χάνει την ισορροπία των προθέσεων (και μαζί το στόχο της ταινίας) στην προσπάθεια να συμπεριλάβει πολλά στοιχεία στο δράμα της, ενώ η Φλόρενς Πιού και ο Χάρι Στάιλς είναι αρκετά καλοί.

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα myfilm.gr

Smart Search Module