ΝΕΑΡΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ - Αλέξης Δερμετζόγλου

Βασισμένη σε μια πραγματική ιστορία, ταινία που πριμοδοτεί  το πάθος και την δύναμη  για ζωή μέσα από την υπέρβαση του χρόνου και της ηλικίας. Εκείνη 70, εκείνος 45 παντρεμένος  με παιδιά, αλλά τους προκύπτει η δυνατή  χημεία.

Η σκηνοθεσία ακολουθεί μια φωτογενή διαδρομή με σκοτεινά διαλείμματα και αποτυπώνει το παράδοξο της  κοινωνιολογίας των σχέσεων. Στην αφηγηματική δομή σύντομα πλάνα σχολιάζουν την ίδια την μάταια διαδικασία της ζωής ,που είναι ένα χαμένο παιγνίδι (λόγω θανάτου)  με κινδύνους από ανίατες ασθένειες.

1598 3

Τα  «κρυφό» επίπεδο  είναι ότι έχουμε πέντε, παρακαλώ, πορτρέτα γυναικών ,ένα στα 70, δύο μεταξύ 42 και 45 και ένα 16 χρόνων. Σε τι συγκλίνουν οι εικόνες ,που υπάρχουν οι αποκλίσεις , ποιο είναι το ελλιπές στοιχείο; Γυναίκα σκηνοθετεί πορτρέτα γυναικών , απεικονίζει , διαθέτει  τα βιώματα, τις εμπειρίες  και τις «αλήθειες» για να τα «δεί» σωστά. Και ποιο είναι το σωστό  και το ειλικρινές. Μοναξιά, κατάθλιψη, οργή, απόγνωση, αίτημα για ελευθερία (από τι;). Αν δεχτούμε ότι ζωή , χρόνος, σεξουαλική δραστηριότητα, συναισθηματική δυστοπία, ορίζονται από τη σχέση, κόσμος,  στόχοι – ουσία, καταλήγουμε σε απαισιόδοξη άποψη με οπτιμιστική «μάσκα». Η σερενάτα του Σούμπερτ ήχησε ευεργετικά στα αυτιά μου, όπως  εντυπωσίασε τους οφθαλμούς  μου και ο φοβερός και τρομερός Μελβίλ Πουπό στα 49 του (μοιάζει με 38) που εκτός από εξαιρετικός ηθοποιός είναι και ενδιαφέρον σκηνοθέτης. Τον απόλαυσα.

Αλέξης Δερμετζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress

Smart Search Module