ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΜΠΕΡΓΚΜΑΝ, ΤΟ - Άγγελος Πολύδωρος

Ρομαντικό δράμα, φόρος τιμής στον Μπέργκμαν γενικά και στον κινηματογράφο ειδικότερα. Μια ταινία, με φόντο το Φόρε,  ένα μικρό νησί της Σουηδίας που έζησε και εμπνεύστηκε ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Μια ταινία, η οποία περιλαμβάνει πολλά Trivia από τη ζωή του (πόσες ταινίες γύρισε, πόσα θεατρικά έκανε, πόσους γάμους και παιδιά κ.ά), που τα μαθαίνουμε από τους ξεναγούς της επιχείρησης που εκμεταλλεύεται -τουριστικά- το όνομα του Σουηδού δημιουργού.

Το «Νησί του Μπέργκμαν», θα μπορούσε να είναι ένα έξυπνο ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, με πρωταγωνιστές την Βίκι Κριπς και τον Τιμ Ροθ, που υποδύονται την Κρις (σεναριογράφο) και τον Τομ (διάσημο σκηνοθέτη) οι οποίοι επισκέπτονται το νησί, στο πλαίσιο της συμμετοχής του Τομ σε κάποιες εκδηλώσεις για τον Μπέργκμαν. Ή θα μπορούσε να είναι ένα δράμα μυθοπλασίας με φόντο το νησί του Μπέργκμαν.

1575 4

Θα μπορούσαμε επίσης, να πούμε ότι η σκηνοθέτρια Μία Χάνσεν Λοβ ισορρόπησε μεταξύ των δύο genre. Αλλά τελικά ούτε αυτό ισχύει, αφού μεσολαβεί ένα άλλο φιλμ, μέσα στο φιλμ «Το νησί του Μπέργκμαν». Και αυτό είναι, η αφήγηση στον Τομ, ενός σεναρίου που προσπαθεί να ολοκληρώσει η Κρις.

Το σενάριο της Κρις είναι μια ρομαντική κωμωδία. Αφορά σε ένα άλλο ζευγάρι που φτάνει στο Φόρε. Μια σκηνοθέτρια, την Έιμι (Μία Γουασίκοφσκα) και έναν πρώην φίλο της, τον Ζόζεφ (Άντερς Ντάνιελσεν Λι), που ομολογουμένως η σχέση τους παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τη σχέση Τομ και Κρις, η οποία επηρεάζεται τόσο από τους Μπεργκμανικούς χώρους, όσο και από το σενάριο της Κρις που μάλλον είναι αυτοβιογραφικό.

1575 5

Ο Τιμ Ροθ στην ταινία, ως Τομ φορώντας και γυαλιά οράσεως φέρνει περισσότερο προς τον Γούντι Άλεν, τον οποίο τολμώ να πω ότι μιμείται στο βάδισμα και γενικά στις κινήσεις του (άλλη μια κινηματογραφική αναφορά σε σκηνοθέτη που αγαπούσε τον Μπέργκμαν;) ενώ η Βίκι Κριπς προσπαθεί να μοιάσει σε κάποια από τις ηρωίδες του Σουηδού σκηνοθέτη. Όπως και η σκηνοθεσία της Μία Χάνσεν-Λοβ, που ακολουθεί κάποια χνάρια του. Αν το ψάξτε θα αναγνωρίσετε αρκετές σκηνές από τις ταινίες του.

Το φιλμ παρουσιάζει ένα κάποιο ενδιαφέρον για τους φίλους του μεγάλου δημιουργού, παρόλο που είναι άνισο στις προθέσεις του, για τους λόγους που προανάφερα, ενώ από τουριστική άποψη αναδεικνύεται χάρη στη φωτογραφία του Ντενίζ Λενουάρ. Είναι φωτογενές και γαλήνιο.

Άγγελος Πολύδωρος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα myfilm.gr

Smart Search Module