Μενού

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗΣ, Ο - Τάσος Ντερτιλής

ΣΥΝΟΨΗ: Ισπανία, 1982. Νεαρός αστυνομικός μετατίθεται σε φαινομενικά ειδυλλιακό θέρετρο σε αντικατάσταση αποθανόντος συναδέλφου. Όταν όμως φτάνει εκεί, βρίσκεται ξαφνικά μπλεγμένος στο μυστήριο των περίεργων συνθηκών θανάτου του προκατόχου του.  Η έρευνα θα τον οδηγήσει σε ένα πολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα, φωλιά πρώην Ναζί αξιωματούχων, καταζητούμενων από διάφορες χώρες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που ζουν ανενόχλητοι μια ζωή παραδεισένια.

Το μοτίβο του άνδρα που βρίσκεται να πολεμά μόνος εναντίον όλων σε μικρή πόλη με ένοχα μυστικά, έχει αρχίσει να παγιώνεται στο Ισπανικό σινεμά από την εποχή της επιτυχίας που σημείωσε πριν μερικά χρόνια το Μικρό Νησί. Πρόσφατο (ατυχές) δείγμα και η Υγρή Γη με τα ένοχα μυστικά ενός χωριού πάνω σε ένα προστατευόμενο υδροβιότοπο.

1566 3

Ευτυχώς ο Αντικαταστάτης κάθε άλλο παρά ατυχές δείγμα είναι του είδους. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, η ταινία του Όσκαρ Άιμπαρ, διακρίνεται για την εμπνευσμένη της χρήση της φόρμας του αστυνομικού θρίλερ η οποία καλύπτει μια καθαρόαιμη πολιτική ταινία-αιχμηρό σχόλιο για τον διαχρονικό και διακριτικό φασισμό που βρίσκεται στα θεμέλια της υποτιθέμενης πιο δημοκρατικής σύγχρονης ένωσης κρατών όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τη συναρπαστική ιστορία που μας διηγείται ο Άιμπαρ, το τέλος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου δεν σήμανε και το τέλος του φασισμού, απλά την διακριτική απομάκρυνσή του από το προσκήνιο και την λαθραία επιβίωση με την υποστήριξη κρατικών λειτουργών αλλά και αμετανόητων «σταγονιδίων». Το παραθαλάσσιο θέρετρο της Νότιας Ισπανίας διαθέτει και από τα δύο είδη, κάτι που σύντομα ανακαλύπτει και ο σκληροτράχηλος ήρωάς μας. Ούτε και σ αυτόν φυσικά χαρίζεται ιδιαίτερα η ταινία αφού κι αυτός μοιάζει με βίαιο δείγμα αρσενικού μιας άλλης εποχής, ενός λιγομίλητου και μάλλον αντικοινωνικού χαρακτήρα που κουβαλάει μέσα του το τραύμα της απώλειας. Ο ήρωάς μας είναι ένας exposito (έκθετος), ένας μπάτσος της παραδοσιακής μάτσο σχολής που κρύβει τα ψυχικά του τραύματα πίσω από ένα σκληροτράχηλο προσωπείο και μέσα σε ένα ποτήρι αλκοόλ. Ένας εναντίον όλων λοιπόν σε μια πικρή αναμέτρηση με το αυγό του φιδιού; Όχι ακριβώς μόνος, αφού μια νεαρή γιατρός στο τοπικό νοσοκομείο του συμπαραστέκεται. 40 χρόνια αργότερα, η επίσκεψη στην πόλη μιας νεαρής δημοσιογράφου θα ρίξει άπλετο φως στο σκοτεινό παρελθόν μιας χώρας που υποτίθεται ότι είχε βγει κάμποσα χρόνια από το σκοτάδι της δικτατορίας του Φράνκο. Ισπανία-Ελλάδα. Βίοι παράλληλοι. Σιγά, η μεταπολίτευση κοιμάται…  

Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr

Smart Search Module