ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΤΟ (Επαν.) - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

Η ζωή ενός εκκεντρικού, ρομαντικού βιβλιοπώλη και της παραπληγικής του κόρης ανατρέπονται από την εμφάνιση μιας ζωηρής, υπερκινητικής γυναίκας στη ρομαντική αυτή δραματική κομεντί, σκηνοθετημένη από τον γνωστό ηθοποιό Σέρτζιο Καστελίτο, βασισμένη σε ένα σενάριο με τον τίτλο «Ενας δράκος με τη μορφή σύννεφου», που σχεδίαζε να σκηνοθετήσει ο Έτορε Σκόλα, σενάριο που ξανάγραψε η σύζυγος του Καστελίτο, Μάργκαρετ Ματσαντίνι.

1561 1

Η ταινία έχει τη μορφή ενός θεατρικού παραμυθιού, που αρχίζει και τελειώνει με το άνοιγμα και το κλείσιμο μιας αυλαίας, με τον Βιντσέντζο (στο ρόλο ο ίδιος ο Καστελίτο), τον εκκεντρικό, μεσήλικα ιδιοκτήτη του παλαιοπωλείου, που ζει πάνω από το βιβλιοπωλείο μαζί με τη φοιτήτρια κόρη του, Κλεμεντίν (Ματιλντα ΝτεΆντζελις), καθηλωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι ύστερα από ατύχημα και αποφασισμένη να μη ξαναμιλήσει, να ανοίγει το μαγαζί του στο σύγχρονο Παρίσι (αναπλασμένο στο στούντιο της Cinecitta) και να υποδέχεται φίλους και πελάτες: από τον Ναπολιτάνο μπάρμαν Κλεμέντε (στο ρόλο ο rapper Clementino), που του φέρνει τον καθημερινό καφέ του μέχρι τον τακτικό σιωπηλό πελάτη που σε κάθε του επίσκεψη τον αφήνει να του κλέψει κι ένα βιβλίο.

Ώσπου στο βιβλιοπωλείο μια μέρα εισβάλλει η υπερκινητική Γιολάντ (μια απολαυστική Μπερενίς Μπεζό), που έχει χάσει το σκύλο της. Φιλόδοξη ηθοποιός, που κάνει πρόβες στο γειτονικό θέατρο, η οποία από δευτερεύοντα περιστασιακό ρόλο αναγκάζεται ξαφνικά, όταν αρρωσταίνει η πρωταγωνίστρια, να την αντικαταστήσει. Παρόλο που η Γιολάντ δεν έχει καμία σχέση με τη λογοτεχνία, ο Βιντσέντζο την πείθει να διαβάσει μερικά βιβλία, με λιγοστές σελίδες ώστε να προλαβαίνει να τα διαβάσει ανάμεσα στις τρεις στάσεις του μετρό στο οποίο καθημερινά ταξιδεύει – βιβλία λιγοστών σελίδων γραμμένα όμως από εξαίρετους συγγενείς όπως ο Μπορίς Βιάν και η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ.

1561 2

Οι ξαφνικές και συνεχείς εισβολές της Γιολάντ αλλάζουν τη διάθεση, δημιουργούν μικροσυγκρούσεις (κάποια στιγμή εμφανίζεται κι ένας πρώην φίλος η σύζυγος;), αλλά και αισθήματα, ρομαντισμό, ανατροπές, «συναισθηματικό υλικό» (όπως τονίζει και ο πρωτότυπος ιταλικός τίτλος της ταινίας), ανοίγοντας πόρτες στην ποίηση, το ρομαντισμό αλλά και στην αυτογνωσία και τη μαγεία (όχι μόνο του παραμυθιού) των μικρών χαρών και απολαύσεων της ζωής. Με τον απλό, άμεσο, διανθισμένο με ποιητική διάθεση, τρόπο που ξέρει να αφηγείται ο Καστελίτο.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module