ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΤΟ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Απολύτως πιστή στον ελληνικό της τίτλο, η τελευταία ταινία του ηθοποιού και σκηνοθέτη Σέρτζιο Καστελίτο διαδραματίζεται σε ένα παλαιού τύπου βιβλιοπωλείο της γαλλικής πρωτεύουσας το οποίο διευθύνει ο Βιντσέντζο, ένας μοναχικός, αξιοπρεπής, ευγενής αλλά και κάπως μυστηριωδώς «στον κόσμο» του εξηντάρης, «καταδικασμένος» να κουβαλά στους ώμους του ένα δυσβάσταχτο ανθρώπινο δράμα που βρίσκεται στον πρώτο όροφο του χώρου. Μια κόρη σε αναπηρικό καροτσάκι που δεν βγαίνει ποτέ από το σπίτι είναι τελικά η ζωή του, μαζί με τις σελίδες των λατρεμενων βιβλίων του τα οποία γνωρίζει απ’ έξω και ανακατωτά.

Πουθενά φως, πουθενά χαμόγελο, μονάχα μούχλα και πίκρα, ο Βιντσέντζο είναι ένας «μεγάλος χαμένος» και το προτιμά από το να είναι ένας «μέτριος νικητής» όπως λέει και ο ίδιος. Αλλά όλα αυτά τελικά θα αρχίζουν να αλλάζουν όταν λιγο φως θα αρχισει να μπαίνει στην ζωή του μέσω της γνωριμιας του με μια όχι και τόσο νέα ηθοποιό που κουβαλά τόνους «τρέλας» πάνω της αλλά προτιμά να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο αντί μισοάδειο.

1561 2

Με οδηγό του ένα σχέδιο σεναρίου του δασκάλου και φίλου του Ετορε Σκόλα, το οποίο ο τελευταίος δεν υλοποίησε ποτέ καθότι πέθανε το 2016 σε ηλικία 84 ετών, ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Σέρτζιο Καστελίτο, έφτιαξε μια εξαιρετικά τρυφερή, ήρεμη, αγαπησιάρικη ταινία, κρατώντας ο ίδιος τον ρόλο του Βιντσέντζο. Ολη η εικόνα του «Μικρού βιβλιοπωλείου στο Παρίσι» έχει κάτι το «εξωπραγματικό», μια Παριζιάνικη γειτονιά που θυμίζει κόσμο παρμένο από παραμύθι και έτσι φαίνεται ότι ο Καστελίτο θέλησε να τον αντιμετωπίσει.

Διατηρεί την δράση κυρίως μέσα στο βιβλιοπωλείο, το μικρό βασίλειο του Βιντσέντζο αλλά και το μεγάλο φορτίο της ζωης του με το δράμα του πρώτου ορόφου που κρατά μυστικό να τον έχει παγιδεύσει εκτός πραγματικότητας, στην οποία η ηθοποιός (Μπερενίς Μπεζό) θέλει να τον επαναφέρει. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης ταιριάζει πέρα για πέρα στον ρόλο του παλιομοδίτη βιβλιοπώλη, μια ανθρώπινη αντανάκλαση των αξιών που βρίσκονται κρυμμένες μέσα στις σελίδες των «ιερών» βιβλίων που εμπορεύεται, χρησιμοποιώντας συνέχεια φράσεις τους. Οσκαρ Γουάιλντ, Ερνεστ Χέμινγκουεϊ ,Μαργκερίτ Γιουρσενάρ, οι «Λευκές νύχτες» του Ντοστογιέφσκι…

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module