ΜΑΪΣΑΜΠΕΛ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Το αδιανόητο μπορεί να γίνει εφικτό μόνο αν υπάρχει καλή θέληση και δύναμη ψυχής είναι σαν να λέει η διακεκριμένη στα βραβεία Γκόγια ταινία της Ισιάρ Μπολέιν, της οποίας ταινίες πολιτικού χαρακτήρα έχουμε δει στην Ελλάδα – την «Ελιά» και το «Πέρα από την βροχή» (η Μπολέιν είναι σύντροφος του Πολ Λάβερτι, στενού συνεργάτη και σεναριογράφου του Κεν Λόουτς). Και τι πιο αδιανόητο από το να καθίσουν στο τραπέζι και να κουβεντιάσουν πολιτισμένα η χήρα ενός πολιτικού με τον δολοφόνο του συζύγου της. Εκείνη, είναι η Μαϊσαμπέλ (Μπλάνκα Πορτίγιο), εκείνος είναι ο Ιμπόν (Λουίς Τοσάρ), μέλος της βασκικής αυτονομιστικής οργάνωσης  ΕΤΑ ο οποίος συμμετείχε στην δολοφονία του ανδρός της και εκτίει ποινή φυλάκισης.

1524 4

Εχουν περάσει 11 χρόνια από την στιγμή της δολοφονίας και στην διάρκεια αυτών των χρόνων πολλά έχουν αλλάξει στον ψυχισμό και των δύο, όπως πολλά έχουν αλλάξει στην ίδια την ισπανική κοινωνία. Αλλά το μόνο που δεν θα αλλάξει ποτέ είναι ο πόνος της απώλειας και ίσως αυτό να είναι το «μάθημα» που η Μαϊσαμπέλ θέλει να δώσει στον Ιμπόν συναντώντας τον, παρά τις αντιρρήσεις της κόρης της, που παιδάκι ακόμη ένιωσε το μεγαλύτερο σοκ της ζωής της μαθαίνοντας για την δολοφονία του πατέρα της.

Χωρίς να υψώνει το δάχτυλο, με οικονομία χρόνου και με μια πραγματικά θαυμαστή λιτότητα, η Μπολέιν χειρίζεται το θέμα της με αξιοπρέπεια παρόμοια με εκείνη της κεντρικής ηρωίδας της. Τίποτα το θορυβώδες, τίποτα το κραυγαλέο · τα γεγονότα αρκούν (είναι μάλιστα πραγματική ιστορία) και όλα λέγονται στα βλέμματα. Συμφιλιωτική και με το αίσθημα της κατανόησης όλων των χαρακτήρων που την περιβάλλουν, η «Μαϊσαμπέλ» είναι υπόδειγμα πολιτικής ταινίας με παγκόσμιο ουμανιστικό αντίκτυπο.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module