ΒΑΓΟΝΙ ΑΡΙΘΜΟΣ 6 - Στράτος Κερσανίδης

Ταξιδεύοντας στον Αρκτικό κύκλο

Το Μουρμάνσκ, με το προσωνύμιο Αρκτική Πύλη, με 310 χιλιάδες κατοίκους, είναι σημαντικό ρωσικό λιμάνι στον Αρκτικό ωκεανό. Απέχει περί τα 1.204 χιλιόμετρα από τη Μόσχα και θεωρείται η πιο σκοτεινή πόλη του κόσμου, καθώς το χειμώνα επικρατεί η νύχτα. Μάλιστα από τις 2 Δεκεμβρίου, ως τις 11 Ιανουαρίου, δηλαδή για 40 μέρες, ο ήλιος δεν ανεβαίνει πιο ψηλά από τον ορίζοντα!

Δε γνωρίζω αν όντως έχουν ανακαλυφθεί εκεί κάποια αρχαία πετρογλυφικά, αλλά αυτά τα άγνωστα και μη αποκαλυπτόμενα εν τέλει ευρήματα, αποτελούν την αφορμή για ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Ένα εσωτερικό ταξίδι για τη νεαρή φιλανδή φοιτήτρια Λάουρα, η οποία σπουδάζει αρχαιολογία στη Μόσχα και η οποία αποτελεί τον κεντρικό χαρακτήρα στην ταινία «Βαγόνι Νο 6» (Compartment No 6), δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιούχο Κουοσμάνεν.

1503 2

Συναντάμε τη Λάουρα στη Μόσχα σε μια μάζωξη φίλων στο σπίτι της Ιρίνα, ερωμένης της νεαρής φοιτήτριας. Μια συνάντηση αποχαιρετισμού, κατά κάποιον τρόπο, αφού την επόμενη μέρα η Λάουρα πρόκειται να φύγει για το Μουρμάνσκ επειδή θέλει να δει τα πετρογλυφικά τα οποία ανακάλυψε εκεί η αρχαιολογική σκαπάνη. Ένα ταξίδι που επρόκειτο να κάνει μαζί με την Ιρίνα την οποία όμως οι δουλειές της την κράτησαν στη Μόσχα. Στο τρένο όμως αναγκάζεται να μοιραστεί το μικρό κουπέ με έναν ρώσο ανθρακωρύχο, τον Λιόνα, ο οποίος ταξιδεύει για δουλειά προς τον ίδιο προορισμό. Οι δυο αυτοί, τόσο διαφορετικοί άνθρωποι, είναι αναγκασμένοι να βρεθούν κοντά για ένα 24ωρο. Κάτι όχι ιδιαίτερα ευχάριστο για τη Λάουρα η οποία θέλει να τον αποφύγει ενώ ο Λιόνα προσπαθεί να της πιάσει κουβέντα.

Όμως κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και καθώς συμβαίνουν διάφορα περιστατικά οι δύο αυτοί εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι θα βρεθούν κοντά ανακαλύπτοντας διαύλους επικοινωνίας. Κι όταν τελικά φτάσουν στον προορισμό τους, στο χιονισμένο κι ανεμοδαρμένο λιμάνι, ο Λιόνα θα αποδειχθεί ιδιαίτερα πολύτιμος για τη νεαρή αρχαιολόγο. Στο φινάλε βλέπουμε τη Λάουρα να περπατά επάνω στους βράχους και να τους παρατηρεί χωρίς όμως η κάμερα να δείχνει τι ακριβώς βλέπει. Κι όταν ο Λιόνα τη ρωτά «αυτό ήταν;» εκείνη του απαντά με ένα αμυδρό χαμόγελο «αυτό ήταν». Σα να μας λέει πως, τελικά, το ταξίδι ήταν εκείνο που είχε αξία κι ό,τι χρειαζόταν, το είχε ήδη βρει.

1503 1

Ο Γιούχο Κουοσμάνεν σκηνοθετεί αυτό το «ρέιλ μούβι» -αν μπορούμε να το αποκαλέσουμε έτσι- με βαθιά τρυφερότητα. Ξεκλειδώνει τους χαρακτήρες του σιγά-σιγά έτσι ώστε η τελική αποδοχή του άλλου, του διαφορετικού, να έρθει χωρίς έντονες συγκρούσεις. Επιτυγχάνοντας έτσι να ανοίξει τη βεντάλια μιας ρομαντικής ταινίας χαρακτήρων, η οποία μιλά για τους φόβους μας απέναντι στους άλλους ανθρώπους και για το κέλυφος το οποίο πρέπει να σπάσουμε, τόσο το δικό τους όσο και το δικό μας, ώστε να τους κατανοήσουμε και να βρεθούμε πιο κοντά. Ταινία κλειστών χώρων, σωμάτων, κινήσεων και βλεμμάτων καθοδηγούμενα όλα με μαεστρία κάτω από την καθοδήγηση της σκηνοθετικής μπαγκέτας του Κουοσμάνεν. Μια διεισδυτική ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις και τη μοναξιά. Και βέβαια, δύο μοναδικές ερμηνείες από την Σέιντι Χάαρλα και του Γιούρι Μπορίσοφ.

Η ταινία είναι εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο της Ρόσα Λίκσομ.

Στράτος Κερσανίδης
Το κείμενο δη
μοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kersanidis.wordpress.com

Smart Search Module