MEN - Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

Με ξεκάθαρες επιρροές Λόβκραφτ, ο Άλεξ Γκάρλαντ (Ex Machina) σκηνοθετεί την υποψήφια για Όσκαρ Τζέσι Μπάκλι στο «Men», ένα φιλότιμο και σίγουρα πρωτότυπο θρίλερ που, αν και δεν συναντά τις προσδοκίες μας, αξίζει την επισήμανση πως δεν μοιάζει με πολλές από τις ταινίες του είδους.

Μετά την τραγική αυτοκτονία του συζύγου της, προσπαθώντας να απαλλαγεί από κάθε είδους ενοχές, η κεντρική ηρωίδα μετακομίζει προσωρινά στην Αγγλική επαρχία· εκεί όμως άνδρες που εκπροσωπούν τύπους εξουσίας (ιερέας, παιδί, ιδιοκτήτης, αστυνομικός, αγριάνθρωπος κλπ) θα μεταμορφωθούν σε απειλές. Ζει μέσα σε έναν εφιάλτη σε βαθιά μέθη και δεν μπορεί να ξυπνήσει ή είναι καταδικασμένη να βλέπει «το τέρας» στην οθόνη του κινητού της κάθε φορά που ζητά προστασία.

1490 3

Πρόκειται για την παράκρουση μιας γυναίκας με άδικες ενοχές που μονοδιάστατα μπορεί να διαβαστεί και ως «όλοι οι άντρες είναι ίδιοι».

Η ταινία κορυφώνει όπως τα κλασσικά θρίλερ, αποφεύγοντας τα scare jumps ή το σπλάτερ. Οι σκηνές gore είναι ατμοσφαιρικές και καλαίσθητες· μοιάζουν με εικαστικές οπτικοποιήσεις ονείρων. Χωρίς να προδώσουμε το τέλος, είναι άξιο αναφοράς ότι δεν έχουμε μια κλασσική άσκηση βίας καθώς «το τέρας» δεν χρειάζεται να σκοτωθεί, όποιο και αν αυτό είναι.

Με μάτια αθώων ελαφιών, σαν αιδοία έτοιμα να γεννήσουν εκ νέου τη φρίκη, δέντρα με τον απαγορευμένο καρπό και πλήθος συμβολισμών, το «Men» είναι περισσότερο μια φιλοσοφημένη εικαστική δημιουργία, παρά ένα θρίλερ του συρμού· και ανάλογα πρέπει να το αντιμετωπίσετε.


Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ert.gr

Smart Search Module