MEN - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Όμορφο να βλέπουμε που και που ένα θρίλερ της παλιάς «σχολής», τότε που προτεραιότητα δεν ήταν οι αμέτρητοι (και ανούσιοι) κουβάδες αίματος αλλά η ατμόσφαιρα, ο εσωτερικός κόσμος των ηρώων, η προσπάθεια κατανόησής τους, μα και μια πρωτότυπη ιδέα ικανή να σου κινήσει το ενδιαφέρον μέχρι την στιγμή του φινάλε. Όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν στο «Men» του Βρετανού συγγραφέα και ενίοτε σκηνοθέτη Αλεξ Γκάρλαντ (θυμίζουμε ότι είναι ο δημιουργός της «Παραλίας» που έγινε ταινία από τον Ντάνι Μπόιλ το 2000 και σκηνοθέτης του «Από μηχανής»).

1490 2

Εδώ, για να ξαλαφρώσει κάπως από το βαρύ φορτίο των τύψεων και των ενοχών που κατακλύζουν την ζωή της, μια νεαρή γυναίκα (Τζέσι Μπάκλεϊ) αποφασίζει να νοικιάσει μια τεράστια έπαυλη στην επαρχία με σκοπό να τα βρει με τον εαυτό της και να ηρεμήσει. Φυσικά θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο και η κοπέλα θα βρεθεί αντιμέτωπη με έναν ανεμοστρόβιλο απειλών όπου το ανδρικό στοιχείο φαίνεται να πρωτοστατεί αφού στην περιοχή υπάρχουν μόνο άνδρες οι οποίοι με έναν πολύ δυσάρεστο τρόπο μοιάζουν κιόλας μεταξύ τους (Ρόρι Κινίαρ).

Όμως όλα αυτά δεν γίνονται ωμά και απροκάλυπτα σαν να σου τα πετούν με αγοραίο τρόπο στη μούρη · αντιθέτως, ο Γκάρλαντ επεξεργάζεται με υπομονή την ιστορία του, βγάζει με μέτρο τα κόλπα μέσα από το μαγικό του καπέλο. Και το αναπόφευκτο ερώτημα αν τα όσα βλέπουμε να συμβαίνουν βρίσκονται ή όχι στο μυαλό της ηρωίδας, μένει καλά σφραγισμένο ως το τέλος αυτής της έξυπνης ταινίας που έχει κάτι από την ατμόσφαιρα των θρυλικών Hammer Studios τα οποία διέπρεψαν στο είδος του θρίλερ στην δεκαετία του 1960 και του 1970.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module