ΑΓΕΛΑΔΑ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Το πρώτο πράγμα που μπορείς να πεις για την «Αγελάδα» της Αντρέα Αρνολντ, είναι πως πρόκειται για μια ταινία απολύτως πιστή στον τίτλο της. «Πρωταγωνιστεί» όντως μια αγελάδα, την οποία βλέπουμε όπως ακριβώς φανταζόμαστε ότι θα μπορούσε να είναι. Βαριά, αργή, βαρύθυμη, λαίμαργη. Την αρμέγουν, την ποτίζουν, την κλείνουν στο «κελί» της, την βγάζουν έξω.

1414 1

Η Αντρέα Αρνολντ (στο πρώτο ντοκιμαντέρ της) παρακολουθεί τα δρώμενα με επιμονή και όρεξη. Οσο κοντά στο ζώο βρίσκεται, τόσο αποστασιοποιημένη από αυτό είναι. Δεν καταφέρνει πάντα να αποφύγει την μονοτονία του θέματος και δεν την ενδιαφέρει η επί τούτου «ποιητική διάσταση» όπως ας πούμε είχε συμβεί στην περίπτωση των γουρουνιών της ανάλογης ταινίας  «Gunda» του Βίκτορ Κοσορόφσκι. Είναι όμως μια έντιμη καθαρά ντοκιμαντερίστικη  ματιά πάνω στο συγκεκριμένο ζώο και αυτό από μόνο του, ως στοιχείο το εκτιμάς.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

 

Smart Search Module