BELFAST - Νίνος Φένεκ Μικελίδης

Στη γενέτειρα του, το Μπέλφαστ, το καλοκαίρι του 1969, στρέφεται, στην ημι-αυτοβιογραφική αυτή ταινία του, ο ηθοποιός/σκηνοθέτης Κένεθ Μπράνα («Ερρίκος Ε’», «All Is True»), για να μας δώσει μια εικόνα του Μπέλφαστ σε μια περίοδο πολιτικών συγκρούσεων ανάμεσα σε Προτεστάντες και Καθολικούς στην πρωτεύουσα της Βόρειας Ιρλανδίας, όπως την έζησε ένα αθώο, 9χρονο συμπαθητικό αγόρι, ο Μπάντι (την ίδια τότε ηλικία με τον Μπράνα), με τον Τζουντ Χιλ σε ένα ρόλο που, από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό, καταφέρνει να σε παρασύρει μαζί του και να σε συγκινήσει.

περνάει μέσα από αποσπάσματα, από χώρους και διάφορα σημεία που ζει και περιφέρεται ο Μπάντι (από τα παράθυρα, πίσω από τα δρομάκια όπου παίζουν τα παιδιά της γειτονιάς, πίσω από τα οδοφράγματα που φτιάχνουν οι Προτεστάντες της περιοχής όπου ζει ο Μπάντι).

1384 4

Ένας Μπάντι που προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του, γιατί φίλοι και γείτονες βρίσκονται ξαφνικά σε αντίθετα στρατόπεδα, γιατί οι αιματηρές συγκρούσεις και οι επεμβάσεις του στρατού, με τον πατέρα του (Τζέιμι Ντόρναν) να πηγαινοέρχεται για τη δουλειά του στο Λονδίνο (και να προτείνει στην οικογένεια αλλαγή ζωής είτε σε Αυστραλία είτε στο Λονδίνο), με τον Μπάντι να προσπαθεί να ζησει μια πιο φυσιολογική ζωή κοντά στη μητέρα του, τον παππού και τη γιαγιά του (με τη Τζούντι Ντεντς και τον Κιάραν Χάιντς να προσφέρουν δυο από τους πιο ωραίους ρόλους της ταινίας) καθώς και στο σχολείο, μαζί με το φλερτ του για μια χαριτωμένη συμμαθήτρια του, ένα ξανθό Καθολικό κοριτσάκι.

Ο Μπράνα αντιμετωπίζει την ιστορία του, ταξίδι του ίδιου προς μια καλλιτεχνικη ζωή, με συναίσθημα και νοσταλγία, με συνεχείς αναφορές στον κινηματογράφο (από το γουέστερν του Τζον Φορντ, «Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Λίμπερτι Βάλανς» και το μιούζικαλ Chitty Chitty Bang Bang», μόνη στιγμή που η μαυρόασπρη φωτογραφία γίνεται για λίγα λεπτά έγχρωμη, μέχρι το γουέστερν «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» του Τσίνεμαν, με το τραγούδι «Do not Forsake are O my darling» να χρησιμοποιείται και δραματουργικά), με μουσική υπόκρουση τα θαυμάσια τραγούδια του Βαν Μόρισον και με εικαστικά όμορφα, μαυρόασπρα πλάνα, που μας προσφέρει η ατμοσφαιρική νατουραλιστική φωτογραφία του διάσημου Έλληνα διευθυντή φωτογραφίας Χάρη Ζαμπαρλούκου.

Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr

Smart Search Module