ΞΑΔΕΛΦΑΚΙ ΜΟΥ, ΤΟ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Με ρόλους όπως του αγχωμένου από την οικονομική δυσκαμψία σεκιούριτι πολυκαταστημάτων στο «Νόμο της αγοράς» που του χάρισε το βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ Καννών, ο Βενσάν Λιντόν δεν είναι ακριβώς ο ηθοποιός που σκέφτεσαι για κωμωδία. Είναι όμως γενικώς ένας θαυμάσιος ηθοποιός και γι’ αυτό σε συνεπαίρνει στο όπου παίζει τον απεγνωσμένο επιχειρηματία που χρειάζεται επειγόντως την υπογραφή του «τρελού» ξαδέρφου του (Φρανσουά Νταμιέν) συνιδιοκτήτη του 50% των μετοχών της οικογενειακής εταιρείας, προκειμένου να συνεχιστούν οι δραστηριότητές της.

1244 3

Οι καταστάσεις που θα προκύψουν γύρω από τους δύο συγγενείς που είναι αδύνατον να συνεννοηθούν, ισορροπούν άλλοτε χωρίς θόρυβο άλλοτε εκκωφαντικά ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό (ο Νταμιέν έρχεται από ψυχιατρικό ίδρυμα στο σπίτι του Λιντόν). Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις από τα πρώτα κιόλας λεπτά που αναμένεται να καταλήξει η ιστορία, αυτό όμως δεν λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας στην παρακολούθηση μιας ταινίας όπου κυριαρχεί (ακόμα και όταν δεν είναι εμφανές) το συναισθημα της αγάπης.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

Smart Search Module