ΖΗΤΗΜΑ ΧΡΟΝΟΥ - Γιάννης Ζουμπουλάκης

Αλλαγμένος αρκετά, ο Ματ Ντέιμον, με μούσι, κοιλιά και ένα καπέλο «τζόκεϊ» διαρκώς «κολλημένο» στο κεφάλι του, υποδύεται πολύ πειστικά τον «βλάχο» Αμερικανό που αναζητεί την λύση του μυστηρίου εξαιτίας του οποίου η κόρη του (Αμπιγκέιλ Μπρέσλιν) εκτίει ποινή φυλάκισης για φόνο στη Μασσαλία.

Ο Τομ Μακ Κάρθι (σκηνοθέτης του «Spotlight») ακολουθεί την αφήγηση ενός «detective story», προσθέτοντας γενναιόδωρα στην ιστορία πινελιές κοινωνικού σχολιασμού και πολιτισμικών διαφορών (ΗΠΑ/ Γαλλία), κάτι που προσφέρει στην ταινία μια αύρα ρεαλισμού μακρινή από αυτού του τύπου τις παραγωγές.

1238 1

Το «ταξίδι» του ήρωα δεν είναι εύκολο και ο χαρακτήρας της ταινίας δεν είναι εκείνος που βρίσκουμε στις περιπέτειες «εκδίκησης». Αυτός ο ακοινώνητος, αμίλητος και μοναχικός Αμερικανός που βρίσκεται στη Νότιο Γαλλία παλεύοντας με πάθος για μια προσωπική υπόθεση, δεν θα βρει την λύση στο πιάτο.

Αντιθέτως θα τα βρει πολύ σκούρα. Θα ενταχθεί αναγκαστικά στο περιβάλλον, θα μάθει μερικές λέξεις γαλλικά, θα πιάσει δουλειά ως οικοδόμος, θα αναπτύξει σχέση με την γυναίκα που τον βοηθά στην έρευνά του (Καμίλ Κοτέν), θα αναλάβει νέα πατρικά καθήκοντα – με άλλα λόγια θα δει τον κόσμο μέσα από ένα εντελώς διαφορετικό πρίσμα.

Η αλλαγή του είναι το θέμα της ταινίας και όχι η επιτυχία του ως ερασιτέχνης ντετέκτιβ και ο Μακ Κάρθι την διαχειρίζεται με σκηνοθετική υπομονή, ενδιαφέρουσα κινηματογράφηση των χώρων (κάθε άλλο παρά τουριστική) και χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις πέρα από μια ανατροπή σχετική με την ίδια την πλοκή που μπορεί να προκαλέσει ξάφνιασμα.

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr

Smart Search Module